در سال ۱۴۰۴، رشد تشکیل سرمایه ثابت در تمام فصلها منفی بود و در پایان سال به منفی ۲.۸ درصد رسید؛ همزمان، افزایش هزینههای تولید، نوسانات ارزی، دشواری تامین مالی، محدودیتهای تجاری و کاهش تقاضا، جذابیت سرمایهگذاری در صنعت را کاهش دادند. در سال ۱۴۰۵ نیز تداوم محدودیت برق و گاز، مسئله انرژی را از یک مشکل مقطعی به ریسکی پایدار برای تصمیمهای سرمایهگذاری تبدیل کرده است. در چنین شرایطی، سرمایهگذار تنها با محاسبه هزینه ساخت و نرخ بازگشت سرمایه مواجه نیست، بلکه باید ریسک توقف تولید، افزایش هزینه انرژی، اختلال در تامین مواد اولیه و دشواری نوسازی ماشینآلات را نیز در نظر بگیرد. کاهش دسترسی صنایع به انرژی و افزایش هزینههای ناشی از قطعی برق، در کنار محدودیت تامین مالی برای بنگاههای کوچک و متوسط، این پرسش را جدیتر کرده که آیا در شرایط فعلی میتوان انتظار داشت سرمایهها به سمت تولید حرکت کند؟ اکنون مسئله صنعت فقط تامین پول نیست؛ بازگرداندن اطمینان به سرمایهگذاری است. صمت در این گزارش بهدنبال پاسخ به این پرسش است که در ادامه میخوانید. خطر تشدید افول سرمایهگذاری صنعتی
سرمایهگذاری صنعتی در سالهای اخیر بیش از آنکه با کمبود منابع مالی صرف مواجه باشد، با مسئله نااطمینانی روبهرو شده است. بررسی روند تشکیل سرمایه ثابت نشان میدهد این متغیر از سال ۱۳۹۷ مسیر نزولی یا کمرمقی را تجربه کرده و در سال ۱۴۰۴ نیز این روند ادامه داشته است. طبق آمار منتشرشده، رشد تشکیل سرمایه ثابت در تمام فصول سال ۱۴۰۴ منفی بود و در مجموع سال به منفی ۲.۸ درصد رسید. این وضعیت در شرایطی رخ داده که اقتصاد ایران برای تحقق رشد اقتصادی هدفگذاریشده، به حجم بسیار بالاتری از سرمایهگذاری نیاز دارد. دولت در سال ۱۴۰۴ نیز برنامههایی برای افزایش سرمایهگذاری، تسهیل تامین مالی و استفاده بیشتر از بازار سرمایه و منابع بانکی تدوین کرد، اما فاصله میان نیاز سرمایهگذاری و منابع قابل تجهیز همچنان پابرجاست. ۱۴۰۴؛ سالی که ریسک تولید گرانتر شد
سال ۱۴۰۴ برای صنعت تنها سال افزایش هزینهها نبود؛ سال افزایش ریسک سرمایهگذاری نیز بود. نوسانات نرخ ارز، تورم هزینه تولید، دشواری تامین مالی، محدودیتهای تجاری و ارزی، اختلال در زنجیره تامین و کاهش تقاضا همزمان بر تصمیم سرمایهگذاران اثر گذاشتند. در نیمه نخست سال، …
