با این حال، میان مشاهده یک مشکل در یک خودرو یا جایگاه سوخت و تعمیم آن به کل شبکه توزیع بنزین کشور فاصله قابلتوجهی وجود دارد. کیفیت سوخت موضوعی فنی و قابل اندازهگیری است و برای اظهار نظر درباره آن، نمیتوان تنها به تغییرات ظاهری، تجربه رانندگان یا گزارشهای پراکنده اتکا کرد. نمونهبرداری از جایگاهها، انجام آزمایشهای تخصصی و مقایسه نتایج با استانداردهای رسمی، تنها مسیری است که میتواند تصویر دقیقی از وضعیت واقعی بنزین در کشور ارائه دهد.
از سوی دیگر، حتی اگر ادعاهای مربوط به افت گسترده کیفیت بنزین اثبات نشود، مسئله سطح اکتان سوخت همچنان بهعنوان یکی از چالشهای ساختاری صنعت پالایش ایران مطرح است. تفاوت میان ظرفیت پالایشگاههای جدید و قدیمی، ترکیب فرآوردههای تولیدی و نیاز روزافزون خودروهای جدید به سوخت با کیفیت بالاتر، نشان میدهد که موضوع بنزین را نمیتوان صرفاً به یک اختلاف مقطعی یا یک مشکل در یک جایگاه محدود کرد. کیفیت سوخت؛ موضوعی که نیازمند سنجش است …
