به نام او که هرچه بخواهد همان میشود.
فرض کنیم یک اتوبوس با ۵۰ مسافر از یک شهری به شهر دیگر حرکت میکند.
اگر یکی از مسافرین در کیف دستی و یا جیب لباسش یک نوشیدنی ممنوعه داشته باشد و در یک بطری آب معمولی ریخته و هر از چندی مزه کند و بخورد، چه ربطی به راننده، شاگرد شوفر، صاحب ماشین، مدیرترمینال و یا مسافرین دیگر دارد؟
راننده که باید حواسش به رانندگی خودش باشد.
مسافرین هم که هرکسی در خودش غرق است، یکی چرت میزند، یکی نگاه میکند، یکی میخورد، یکی میخوابد، یکی میخواند و هرکس به سمتی متمایل است.
حالا اگر مامورین وظیفه شناس گشت وارد اتوبوس شدند، و خلاف آن یک نفر مسافر را دیدند و فهمیدند، باید اتوبوس را توقیف کنند؟
باید راننده جواب بدهد؟
یا باید همان یک مسافر را پیاده کنند و قانون را اجرا نمایند؟
اصلا مگر قانون اجازه تفتیش به راننده میدهد؟
مگر راننده یا صاحب ماشین که اصلا در آنجا نیست، میتوانند افراد را بدون اجازه قاضی و قانون تفتیش نمایند.
قانون حتی اجازه بررسی و وارسی را هم بدون حکم قاضی به مامورین نیروی انتظامی هم نمیدهد، چه برسد به صاحبان یک کسب و کار... …
