در روزهای اخیر، خبر جابهجایی اموال پژوهشکده هنرهای سنتی، ابتدا به کاخ سعدآباد و سپس به موزه ملی ایران، موجی از نگرانیها را نسبت به سرنوشت تنها مرکز تخصصی هنرهای سنتی و ملی ایران ایجاد کرده است. تصمیم بحثبرانگیز وزیر میراث فرهنگی که به نظر میرسد در ادامه، متفرقشدن هنرمندان و استادان فعال در این پژوهشکده را به دنبال داشته باشد. این اتفاق، بهعنوان یک تصمیم اداری، در ظاهر کوچک است، اما پیامدهای آن در مقیاس میراث فرهنگی ایران، بزرگ و حتی برگشتناپذیر است. انتقال مجموعه پژوهشکده هنرهای سنتی، بهعنوان صاحبخانه ارگ آزادی، از ساختمانی به ساختمان دیگر، ممکن است در منطق اداری صرفاً «تغییر مکان» معرفی شود؛ اما وقتی این مجموعه تنها پژوهشکده تخصصی در حوزه هنرهای سنتی ایران باشد، دیگر نمیتوان مسئله را با متر و معیار بوروکراتیک و جابهجایی اتاقها، کارگاهها و تجهیزات سنجید. پژوهشکده هنرهای سنتی فقط یک ساختمان نیست …
روزنامه پیام ما / ۱۴۰۵/۰۵/۲۳
بحران پژوهشکده هنرهای سنتی
جابهجایی پژوهشکده هنرهای سنتی تنها یک تغییر اداری نیست، بلکه تخریب زیستبوم میراث ناملموس، نقض تعهدات یونسکو و گسست سرمایه انسانی هنر ایران است.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
