«دهدشت» یکی از مهمترین شهرهای جنوبغرب ایران در دوران اسلامی بود که در دوره صفوی به اهمیت و شکوفایی قابلتوجهی رسید. این شهر در آن دوره دارالملک و حاکمنشین ولایت بزرگ «کهگیلویه» بود؛ ولایتی که محدوده وسیعی از حوزه کوره «ارجان» در سدههای پیشین را دربرمیگرفت. «دهدشت» در دوره شکوفایی خود ویژگیهای یک شهر کامل را داشت و از مراکز مهم سیاسی، اجتماعی و اقتصادی منطقه محسوب میشد.
با وجود این اهمیت، روند زوال شهر از دوره صفوی آغاز شد و تا دوره قاجار ادامه پیدا کرد. جنگها، شورشها و غارتهای پیدرپی، ناامنی، تخریب شبکههای ارتباطی، کاهش رونق تجاری، افزایش مالیات و وخامت شرایط اقتصادی از جمله عواملی بودند که بهتدریج زمینه افول شهر و خالیشدن آن از سکنه را فراهم کردند. براساس مطالعات تاریخی، فروپاشی نهایی و پایان حیات سیاسی و اجتماعی «دهدشت» به نیمه پایانی دوره قاجار بازمیگردد. کشف لایههای پیش از تاریخ …
