تاغزارها مانند یک سد دفاعی در برابر پیشروی بیابان عمل میکنند. ویژگیهای منحصربهفرد این گونه گیاهی عبارتند از: مقاومت در برابر تنشهای محیطی: مقاومت بالا در برابر خشکی، شوری خاک و بادهای تند کویری. تثبیت خاک و مهار ریزگرد: ریشههای عمیق تاغ، خاک را تثبیت کرده و از فرسایش بادی که عامل اصلی ایجاد ریزگردهاست، جلوگیری میکنند. مدیریت آب: با کاهش تبخیر و افزایش نفوذ آب به اعماق زمین، به تغذیه سفرههای زیرزمینی کمک شایانی میکند. حمایت از تنوع زیستی: تاغزارها زیستگاه امنی برای پرندگان و حشرات مفید بوده و در شرایط خشکسالی، منبع تغذیهای برای دام و حیات وحش محسوب میشوند. تهدیدات علیه سپر سبز ایران
با وجود اهمیت استراتژیک، تاغزارها با چالشهای جدی مواجه هستند. عباسعلی کیانیفرد، رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری سبزوار، با اشاره به پیامدهای مخرب تخریب این اکوسیستمها میگوید: «اثرات نابودی یک تاغزار فراتر از همان نقطه است و زنجیرهای از پیامدهای منفی از جمله افزایش گرد و غبار و کاهش کیفیت هوا را برای کل منطقه به دنبال دارد.»
علاوه بر آفات طبیعی مانند «ملخ کوهاندار تاغ»، فعالیت سودجویان و قاچاق چوب، ضربات سنگینی به این میراث طبیعی وارد کرده است. کشف محمولههای بزرگ چوب قاچاق تاغ، زنگ خطری جدی برای متولیان امر است. رسالت ملی برای حفاظت
حفاظت از تاغزارها دیگر یک وظیفه اداری محض نیست؛ بلکه یک رسالت اخلاقی و ملی است. برای تحقق توسعه پایدار و حفظ محیط زیست شکننده مناطق کویری، نیازمند:
۱. افزایش نظارتها و مقابله قاطع با سودجویان.
۲. آموزش جوامع محلی برای حفاظت از گونههای بومی.
۳. مدیریت علمی آفتها و توسعه جنگلهای دستکاشت با قدمت نیمقرنی هستیم.
حفظ هر بوته تاغ، تضمینی برای هوای پاکتر و امنیت زیستی نسلهای آینده است.
