برای من همچنان شگفتانگیز است که در ایران روزنامهای داریم که محور اصلی آن محیطزیست است؛ آن هم در خاورمیانهای که همیشه با جنگ، بحرانهای سیاسی، مسائل اقتصادی و انبوهی از مشکلات اجتماعی روبهرو است. شگفتانگیزتر اینکه اکنون، با گذشت چندین ماه از آغاز جنگ و تغییر طبیعی اولویتها و دغدغههای مردم، «پیام ما» همچنان هر روز منتشر میشود و محیطزیست را از میان هیاهوی خبرهای بزرگتر و فوریتر بیرون میکشد و مقابل چشم جامعه قرار میدهد.
ما معمولاً نداشتههایمان را بهتر از داشتههایمان میبینیم. کمبودها، ضعفها و عقبماندگیها چنان آشکارند که گاهی فراموش میکنیم چه چیزهای ارزشمندی در اختیار داریم. خبرنگاران حرفهای، دغدغهمند، متخصص و پرکاری که سالهاست در حوزه محیطزیست فعالیت میکنند، یکی از همین داشتهها هستند؛ داشتهای که دستکم من شخصاً به آن بسیار میبالم. یکی از تجربههای مکرر من این بوده که مدیران سازمان حفاظت محیطزیست و دیگر نهادهای مرتبط، اخبار و گزارشهای خبرنگاران محیطزیست را، چه در «پیام ما» و چه در سایر رسانهها، با دقت دنبال میکنند. این موضوع برای من نشانه دو اتفاق مهم است. …
