آمازون، پرویی دیگر است؛ سرزمینی با رودخانههای بیانتها، درختان غولپیکر، جانوران کمیاب و مردمانی که هنوز با ضرباهنگ طبیعت زندگی میکنند. اگر تصویر آشنای پرو برای بسیاری از ما با قلههای سنگی ماچوپیچو و شهرهای تاریخی آند گره خورده است، در شرق این کشور جهانی دیگر آغاز میشود؛ جایی که آمازون، با همه عظمت و رازهایش، بخش بزرگی از نقشه پرو را در آغوش گرفته است. سفر ما در این سوی پرو، از جنوب شرقی کشور آغاز میشود؛ از منطقه مادِره دِ دیوس (Madre de Dios)، جایی که جنگلهای آمازون با دامنههای شرقی آند پیوند میخورند. پارک ملی مانو (Manu National Park) در این منطقه قرار دارد؛ یکی از غنیترین زیستبومهای جهان و سرزمینی که هنوز بخشهایی از آن برای انسان ناشناخته مانده است.
مانو شبیه آزمایشگاهی زنده در دل طبیعت است؛ جایی که در فاصلهای کمتر از صد کیلومتر، ارتفاع از حدود چهار هزار متر در آند به جنگلهای گرمسیری در ارتفاعات پایینتر میرسد. همین تغییر شگفتانگیز، مجموعهای از اقلیمها و زیستگاههای متفاوت پدید آورده است؛ از علفزارهای کوهستانی گرفته تا جنگلهای مهآلود و بارانی آمازون. …












