آیین‌نامه مسئولیت اجتماعی

در دهه‌های اخیر، کمتر مفهومی به اندازه مسئولیت اجتماعی در ادبیات توسعه، حکمرانی و مدیریت بنگاه‌ها تکرار شده است. از صنایع نفت و گاز گرفته تا شرکت‌های بزرگ معدنی، فولادی و انرژی، همه از مسئولیت اجتماعی سخن گفته‌اند؛ از مدرسه‌سازی و تجهیز مراکز درمانی تا اجرای طرح‌های عمرانی و حمایتی در مناطق پیرامونی. اما یک پرسش همواره پابرجا بوده است: چه کسی تصمیم می‌گیرد این منابع کجا هزینه شوند؟ بر چه اساسی؟ با چه میزان شفافیت؟ و مهم‌تر از همه، چه کسی اثربخشی این هزینه‌ها را ارزیابی می‌کند؟

آیین‌نامه اجرایی مسئولیت اجتماعی شرکت‌های دولتی که مردادماه سال گذشته به تصویب هیئت وزیران رسید، قرار بود پاسخی به همین پرسش‌ها باشد؛ سندی که هدف آن صرفاً تخصیص منابع نبود، بلکه تلاش می‌کرد برای نخستین‌بار نوعی نظام حکمرانی بر منابع مسئولیت اجتماعی ایجاد کند. …