زمانی که از آلودگی نفتی در دریا سخن گفته میشود، معمولاً تصویری از لکهای سیاه بر سطح آب در ذهن شکل میگیرد؛ اما بخش مهمی از پیامدهای نشت نفت زیر سطح آب رخ میدهد. آبسنگهای مرجانی از حساسترین اکوسیستمهایی هستند که ممکن است در معرض این آلودگی قرار گیرند.
مرجانها ساختارهای پیچیدهای میسازند که زیستگاه صدها گونه دریایی را فراهم میکند. بنابراین، آسیب به یک آبسنگ مرجانی تنها بهمعنای ازبینرفتن چند کلنی نیست، بلکه میتواند بخشی از یک شبکه گسترده بومشناختی را تحتتأثیر قرار دهد.
نفت خام مخلوط پیچیدهای از ترکیبات هیدروکربنی است. برخی از اجزای آن، بهویژه هیدروکربنهای آروماتیک چندحلقهای (PAHs)، برای موجودات دریایی سمیاند. پس از ورود نفت به محیط دریایی، بخشی از آن تبخیر یا در آب پراکنده میشود؛ اما بخش دیگری ممکن است در ستون آب باقی بماند، به ذرات معلق متصل شود و در نهایت در رسوبات تجمع پیدا کند. به همین دلیل، ناپدیدشدن لکه نفتی از سطح آب لزوماً بهمعنای پایان آلودگی نیست. …
