شعر حکایت پاره دوز از عبدالرحمان بن جامی
پاره دوزی بود در اقصای ری
مطمئن بر پاره دوزی رأی وی
با خمیده پشتی از بار عیال
داشت مشتی طفلکان خردسال
بود بر دلق معاش خویشتن
روز و شب از پاره دوزی وصله زن
چون رسیدی میوه های سال نو
خاطرش بودی به هر میوه گرو
سوی اهل خود به صد گونه حیل
آمدی هم جیب ازان پر هم بغل
پیش ایشان ریختی آن را دلیر
تا بخوردندی همه زان میوه سیر
بعد ازان گفتی که ای افتادگان
بر فراش محنت و غم زادگان
گر فتد صد بار ازین میوه به چنگ
جمله را اینست طعم و بوی و رنگ
ترک آز و آرزومندی کنید
طبع را مایل به خرسندی کنید
من چو خاکم زیر پای فقر پست
بیش ازینم برنمی آید ز دست
همچنین بخوانید: شعر «بابا آمد»؛ سروده ای شاد از مصطفی رحماندوست شعر «بابا آمد» از مصطفی رحماندوست، بازگشت پدر و شادی کودک را با زبانی ساده و آهنگین روایت می کند و حس امنیت و محبت را در کودکان برمی انگیزد.
عبدالرحمان بن جامی
…
