در علم پزشکی مدرن، مرگ به عنوان توقف کامل و غیرقابل بازگشت عملکردهای حیاتی ارگانیسم تعریف می شود. پزشکان دو نوع مرگ را از هم متمایز می کنند: مرگ بالینی و مرگ مغزی. در مرگ بالینی، قلب از تپش می ایستد و تنفس متوقف می شود، اما با اقدامات احیا، امکان بازگشت فرد وجود دارد. در مقابل، مرگ مغزی یعنی از بین رفتن کامل و دائمی تمام فعالیت های مغز؛ وضعیتی که هیچ بازگشتی برای آن متصور نیست.
هنگامی که قلب از تپش می ایستد، اکسیژن به مغز نمی رسد و سلول های مغزی طی چند دقیقه شروع به مرگ می کنند. برخلاف تصور عامه که مغز آخرین عضوی است که از کار می افتد، پژوهش های جدید نشان می دهد که در لحظات پایانی، مغز فعالیت های الکتریکی غیرعادی و موج های شدیدی از خود نشان می دهد که به آن «طوفان مرگ» یا نشانه های لحظه مرگ گفته می شود. این امواج ممکن است عامل ایجاد تجربه های نزدیک به مرگ باشند. جسم در لحظه مرگ چه واکنشی نشان می دهد؟ …
