چهار مرحله اصلی حرکات اصلاحی؛ از مهار تا ادغام

مراحل حرکات اصلاحی

چهار مؤلفه اصلی برای حرکات اصلاحی وجود دارد که توسط آکادمی ملی پزشکی ورزشی ایالات متحده تعریف شده است. این مولفه ها مثل چهار چرخ یک ماشین هستند. هرکدام که غایب باشد (یا درست انجام نشود) ماشین از عملکرد صحیح و کامل باز می ماند. این چهار مرحله عبارتند از: مهار، کشش عضله، فعال سازی و ادغام. بیایید درباره هر یک بخوانیم تا بهتر بفهمیم که آنها در تمرینات و حرکات اصلاحی چه نقشی دارند. ۱. مهار

مهار یا Inhibit اولین مرحله در تمرینات و حرکات اصلاحی است. هدف این مرحله کاهش یا تعدیل فعالیت سیستم عصبی عضلانی است که عضله را تحریک به فعالیت می کند. گاهی بعضی عضلات دچار پرکاری (تنش و فعالیت زیاد) می شوند که باید با ارزیابی های حرکتی تشخیص و سپس مهار شود.

مرحله مهار با استفاده از تکنیک های مهاری برای از بین بردنِ تنش یا کاهش فعالیت بافت های عصبی_عضلانی پرکار در بدن انجام می شود. این هدف گاهی با وسایلی مثل فوم رولر، توپ تنیس و گاهی با ماساژ انجام می شود. اغلب این تکنیک ها حتما به یک کارشناس برای اجرا نیاز دارد. ۲. کشش یا طویل شدن عضله

طویل شدن عضله یا Lengthen، مرحله دوم حرکات اصلاحی است. پس از آزاد شدن عضلات در فاز یک، عضله را دوباره تمرین می دهید. این مرحله شامل حرکات کششی استاتیک و یا کشش عصبی عضلانی (PNF) است. تکنیک های حرکات کششی ایستا شامل تکنیک های انعطافی به هدف رشد قابلیت کشسانی عضله و افزایش دامنه حرکتی مفاصل اجرا می شود. شما می توانید این تمرینات (استاتیک) را به تنهایی اجرا کنید، اما کشش عصبی عضلانی بسیار مهم و حساس است و باید با متخصص انجام شود.

۳. فعال کردن عضلات

فاز سوم تمرینات اصلاحی، فعال سازی عضلات کم کار یا Activate است. فاز فعال سازی که به تحریک بافت مایوفاشیال اشاره دارد؛ با تمرینات مقاومتی متمرکز روی گروه های عضلانی خاص شروع می شود. به عبارت ساده تر، شما در این فاز گروه های عضلانی خاصی را (با نظر کارشناس) تمرین می دهید تا عضله را تقویت و فعال کنید. تمرینات شما می تواند شامل انقباضات ایزومتریک و یا دیگر نوع تمرینات قدرتی باشد. برای انجام صحیح این تمرینات، کارشناس می تواند از تجهیزات و ابزارهای لازم برای کمک به فرد در حین تمرین استفاده کند. ۴. ادغام