حکم نکاح در صورت بیماری پیسی
پیسی لک و پیس یا اسم علمی تَرَش ویتیلیگو نوعی بیماری اختلال تولید رنگدانه است که در آن ملانوسیت ها (یا همان سلول های مسئول تولید رنگدانه) در بخش هایی از پوست کارایی خود را از دست می دهند و تخریب می شوند. در نتیجه، لکه های سفید رنگی روی پوست افراد مبتلا ایجاد می گردد و معمولا موهایی هم که در این نواحی رشد می کنند هم فاقد رنگ هستند.
پرسش : زوجه اى به علّت بیمارى پیسى زوج (بیمارى برص که در هر دو پا و هر دو دست اوست) از تناول غذا با زوج و نیز در انجام وظایف زناشویى با او کراهت دارد. حال با توجّه به این که بیمارى زوج مسلّم و مبتنى بر گواهى پزشکى قانونى است و با عنایت به این که اقوام و خویشاوندان زوجه به لحاظ بیمارى زوج محدودیّت شدیدى در رفت و آمد خود قائل شده اند و تقریباً قطع رابطه نموده اند، و حتّى مردان آنها حاضر به دست دادن با زوج نیستند، آیا چنین وضعیّتى براى زوجه «عسر و حرج» محسوب مى شود؟
پاسخ : اگر ترس آنها از سرایت بیمارى مزبور از نظر پزشکى بجاست و پزشکان آن را تایید مى کنند، عسر و حرج در فرض بالا مسلّم است. بندهای قانونی برای «فریب در ازدواج»
«برص» یا «ویتیلیگو» که در قدیم به آن «پیسی» می گفتند، نوعی بیماری التهابی پوست است. این بیماری معمولا به صورت لکه های سفید رنگ و به طور قرینه در دو سمت بدن خود را نشان می دهد. علت مشخصی برای پیدایش برص و درمان قطعی آن وجود ندارد. در واقع بدن نسبت به خود یک نوع خود ایمنی نشان می دهد.
انسان های اولیه این بیماری را نوعی جذام می دانستند و متاسفانه با بیماران مبتلا مانند بیماران جذامی رفتار می کردند و آن ها را از خود طرد می کردند و این بیماران مجبور بودند تا آخر عمر تنها زندگی کنند. این در حالی است که برص یک بیماری «خود ایمنی» است که در آن بدن بر علیه خودش شروع به مبارزه می کند، یعنی رنگدانه پوست به عنوان یک ماده خارجی به حساب می آید و بدن سعی می کند رنگدانه های خودش را از بین ببرد و نتیجه این می شود که در نقاطی از بدن لکه هایی کاملا سفید که فاقد رنگدانه هستند ایجاد می شود.
از دلایل پزشکی این بیماری پوستی می گذریم و به جنبه های قانونی آن می رسیم.
اگر مرد بعد از عقد بفهمد که زن یکی از این شش عیب را که ذکر می شود در حال عقد داشته است، می تواند به …
