به گزارش سیتنا، در تالار شیشهای بورس تهران، ثانیههایی وجود دارد که بیش از آنکه به معاملات مربوط باشند، به روایتها تعلق دارند. صبح یکشنبه ۱۸ مرداد نیز از همان جنس بود. هنوز نمایشگرهای بزرگ تالار در حال بهروزرسانی ارقام بودند و فعالان بازار، روز کاری خود را آغاز میکردند که زنگ معاملات به صدا درآمد؛ زنگی که این بار به دست مدیرعامل شرکت مخابرات ایران نواخته شد.
در نگاه نخست، این اتفاق شاید یکی از دهها مراسمی به نظر برسد که هر سال در بازار سرمایه برگزار میشود. اما آن روز یک همزمانی جالب توجه در دل خود داشت؛ هجدهمین سال حضور شرکت مخابرات ایران در بورس تهران با هجدهمین رویداد «یکشنبه یک ناشر» تلاقی کرده بود. تقارن دو عدد ۱۸، بهانهای شد تا نگاهها برای لحظاتی از تابلوی معاملات فاصله بگیرد و به مسیری معطوف شود که یکی از قدیمیترین و بزرگترین شرکتهای زیرساختی کشور طی نزدیک به دو دهه در بازار سرمایه پیموده است.
در بازار سرمایه، هجده سال زمان کوتاهی نیست. بسیاری از شرکتها در این مدت متولد شدهاند، رشد کردهاند، به اوج رسیدهاند و حتی از صحنه رقابت کنار رفتهاند. اما داستان مخابرات از جنس دیگری است. این شرکت زمانی وارد بورس شد که مفهوم اقتصاد دیجیتال هنوز در ادبیات عمومی کشور جایگاه امروز را نداشت، گوشیهای هوشمند به فراگیری کنونی نرسیده بودند و اینترنت پرسرعت برای بخش بزرگی از جامعه یک آرزو محسوب میشد.
در آن سالها، بخش مهمی از ارزش مخابرات در شبکه گسترده تلفن ثابت، مراکز مخابراتی و زیرساختهایی تعریف میشد که طی دههها در سراسر کشور توسعه یافته بود. اما امروز، پرسش سهامداران و تحلیلگران دیگر این نیست که مخابرات چه داراییهایی دارد؛ پرسش اصلی این است که این شرکت چگونه میخواهد در عصر اقتصاد دیجیتال ارزش خلق کند.
شاید به همین دلیل بود که مراسم نواخته شدن زنگ معاملات، بیش از آنکه یادآور گذشته باشد، ذهنها را متوجه آینده کرد. آیندهای که در آن، شبکههای مبتنی بر فیبر نوری، مراکز داده، خدمات دیجیتال و ارتباطات پرسرعت، جایگاه متفاوتی نسبت به زیرساختهای سنتی پیدا کردهاند.
یکی از تحلیلگران باسابقه بازار سرمایه که سالها صنعت ارتباطات را دنبال کرده، معتقد است ارزش شرکتهای مخابراتی در جهان دیگر صرفاً با تعداد خطوط تلفن یا گستردگی شبکه سنجیده …
