دکتر داوود ادیب، رئیس انجمن صنفی کارفرمایی شرکتهای فناور هوش مصنوعی و اقتصاد دیجیتال ایران، در یادداشت ارسالی برای سیتنا آورده است:
وقتی بانکداری، سلامت، آموزش، صنعت، کشاورزی، حملونقل، تجارت، رسانه، دولت و حتی روابط اجتماعی انسانها به داده، شبکه و سامانههای دیجیتال وابسته شدهاند، دیگر دشوار است «دیجیتال» را صرفاً صفتی برای بخشی از اقتصاد بدانیم. شاید آنچه در حال وقوع است، نه فقط گسترش «اقتصاد دیجیتال»، بلکه آغاز مرحلهای گستردهتر باشد؛ مرحلهای که میتوان آن را گذار از اقتصاد دیجیتال به «تمدن دیجیتال» نامید.
البته «تمدن دیجیتال» در این یادداشت به معنای جایگزینی یک اصطلاح علمی تثبیتشده با «اقتصاد دیجیتال» نیست. اقتصاد دیجیتال همچنان مفهومی معتبر و ضروری برای تحلیل فعالیتهای اقتصادی مبتنی بر فناوری است. سخن بر سر تغییر مقیاس نگاه است؛ اقتصاد دیجیتال را میتوان یکی از اجزای ساختاری مفهوم وسیعتری به نام تمدن دیجیتال دانست، همانگونه که اقتصاد تنها یکی از اجزای هر تمدن است.
برای درک بهتر این تحول، میتوان چند دهه گذشته را در قالب یک چارچوب تحلیلی مرور کرد. نخست، Digitization یا تبدیل اطلاعات آنالوگ به دادههای دیجیتال گسترش یافت. سپس Digitalization به تغییر فرایندهای سنتی با استفاده از فناوریهای دیجیتال انجامید. در ادامه، Digital Transformation مدلهای کسبوکار، سازمانها و خدمات را دگرگون کرد. گسترش این تحولات، مفهوم Digital Economy را برجستهتر ساخت و با نفوذ فناوری به روابط اجتماعی، آموزش، فرهنگ و حکمرانی، مفهوم Digital Society نیز اهمیت بیشتری یافت.
این مفاهیم الزاماً مراحل خطی و جداگانه یک مسیر تاریخی نیستند، بلکه ابعاد مختلف تحولی را نشان میدهند که بهتدریج مرز میان جهان فیزیکی و دیجیتال را کمرنگتر کرده است.
اکنون هوش مصنوعی میتواند این تحول را وارد مرحلهای متفاوت کند.
اگر اینترنت را فناوری بزرگ «اتصال» بدانیم، هوش مصنوعی در حال تبدیل برخی قابلیتهای شناختی، مانند تحلیل، پیشبینی، تولید محتوا، تصمیمیاری و حل مسئله، به خدماتی در مقیاس وسیع است. اینترنت امکان ارتباط سریع میان انسانها و ماشینها را فراهم کرد؛ هوش مصنوعی اکنون در حال تغییر کیفیت همین ارتباط و حتی شیوه تولید دانش، تصمیمگیری و انجام کار است.
در …
