به گزارش خبرنگار سیتنا، فناوری eSIM یا سیمکارت تعبیهشده، نسل جدید سیمکارتهای تلفن همراه است که بدون نیاز به سیمکارت فیزیکی، امکان فعالسازی و مدیریت خطوط را به صورت کاملاً دیجیتال فراهم میکند. این فناوری علاوه بر افزایش امنیت و سهولت استفاده، یکی از زیرساختهای اصلی توسعه اینترنت اشیا (IoT)، ساعتهای هوشمند، خودروهای متصل و نسل جدید دستگاههای هوشمند محسوب میشود.
در سالهای اخیر بسیاری از تولیدکنندگان بزرگ تلفن همراه از جمله اپل، سامسونگ و گوگل استفاده از eSIM را در محصولات خود گسترش دادهاند و در برخی کشورها حتی مدلهایی از تلفنهای همراه بدون درگاه سیمکارت فیزیکی عرضه شدهاند. همین موضوع باعث شده اپراتورهای دنیا نیز سرمایهگذاری گستردهای برای توسعه این خدمت انجام دهند.
با این حال، توسعه eSIM در ایران با سرعت مورد انتظار پیش نرفته است. اگرچه برخی اپراتورها ارائه این خدمت را آغاز کردهاند، اما هنوز امکان استفاده گسترده از آن برای تمامی مشترکان فراهم نشده و بسیاری از کاربران همچنان امکان دریافت یا فعالسازی این سرویس را ندارند.
طبق بررسیهای سیتنا، چالش ارائه eSIM تنها به یک اپراتور محدود نیست و تمامی اپراتورهای تلفن همراه کشور با مشکلاتی در توسعه این خدمت مواجه هستند. پیگیریهای سیتنا نشان میدهد مهمترین مانع فعلی، کمبود تجهیزات تخصصی مورد نیاز برای راهاندازی و توسعه زیرساختهای eSIM است.
بر اساس اطلاعات به دست آمده، بخشی از تجهیزات مورد نیاز اپراتورها پیش از این سفارشگذاری شده بود، اما به دلیل شرایط ناشی از جنگ، محدودیتهای حملونقل بینالمللی، تشدید تحریمها و اختلال در زنجیره تأمین، این تجهیزات هنوز وارد کشور نشدهاند. همین موضوع باعث شده روند توسعه خدمات eSIM با تأخیر روبهرو شود.
بررسیهای سیتنا همچنین نشان میدهد اگرچه برخی فعالان صنعت ارتباطات از ضرورت تکمیل فرآیندهای رگولاتوری و صدور مجوزهای مرتبط نیز سخن میگویند، اما اغلب آنها تأکید دارند که مسئله اصلی در شرایط فعلی، نبود تجهیزات و زیرساختهای فنی مورد نیاز است و در صورت تأمین این تجهیزات، بخش قابل توجهی از مشکلات برطرف خواهد شد.
کارشناسان معتقدند توسعه فراگیر eSIM میتواند مزایای متعددی برای کاربران و اپراتورها به همراه داشته باشد؛ از جمله حذف هزینههای تولید و توزیع سیمکارتهای فیزیکی، فعالسازی آنی خطوط، امکان استفاده همزمان از چند پروفایل روی یک دستگاه، افزایش امنیت، کاهش آسیبپذیری در برابر سرقت یا مفقود شدن سیمکارت و فراهم شدن بستر مناسب برای توسعه خدمات مبتنی بر اینترنت اشیا.
از سوی دیگر، توسعه این فناوری میتواند زمینه ارائه خدمات نوآورانهتری را نیز فراهم کند. برای مثال، مسافران خارجی بدون مراجعه حضوری قادر خواهند بود خط تلفن خود را به صورت آنلاین فعال کنند و کاربران نیز در مدت کوتاهی میان اپراتورهای مختلف جابهجا شوند؛ موضوعی که در بسیاری از کشورهای پیشرفته به افزایش رقابت میان اپراتورها و بهبود کیفیت خدمات منجر شده است.
با وجود این مزایا، به نظر میرسد تا زمان رفع موانع واردات تجهیزات و تکمیل زیرساختهای فنی، توسعه گسترده eSIM در ایران همچنان با چالش همراه باشد؛ موضوعی که میتواند سرعت حرکت کشور به سمت خدمات ارتباطی کاملاً دیجیتال را تحت تأثیر قرار دهد.
در شرایطی که بازار جهانی ارتباطات با شتاب به سمت حذف تدریجی سیمکارتهای فیزیکی حرکت میکند، انتظار میرود با رفع محدودیتهای تأمین تجهیزات، تکمیل زیرساختها و هماهنگی بیشتر میان اپراتورها و نهادهای تنظیمگر، زمینه برای عرضه فراگیر این فناوری در کشور نیز فراهم شود.
انتهای پیام
گزارش از سارا استوار
