آیا خوردن پروتئین قبل از خواب عوارضی هم دارد؟

به گزارش آفتاب نیوز،

این مطالعه نشان داد که خوابیدن بیش از ۸.۵ ساعت در شب با نشانگر‌های زیستی خون پروتئین تاو مرتبط است، که نشان می‌دهد خواب طولانی ممکن است نشان دهنده تخریب عصبی زودرس باشد.

هرچه زوال عقل- که بیماری آلزایمر شایع‌ترین نوع آن است- زودتر تشخیص داده شود، پیش‌آگهی برای فرد مبتلا بهتر است.

اگرچه هیچ درمانی وجود ندارد، اما تشخیص زودهنگام آلزایمر می‌تواند به تأخیر در پیشرفت بیماری کمک کند، امکان استفاده از درمان‌های اصلاح‌کننده بیماری، مانند لکانماب و دونانماب را در صورت لزوم فراهم کند و به بیماران و مراقبان زمان دهد تا مراقبت‌های مناسب را ترتیب دهند.

چندین مطالعه، تغییرات خواب را با ابتلا به بیماری آلزایمر مرتبط دانسته‌اند و اکنون یک مطالعه، مکانیسم فیزیولوژیکی احتمالی زیربنایی این ارتباط را پیشنهاد کرده است.

این مطالعه جدید نشان داد افرادی که به طور متوسط بیش از ۸.۵ ساعت در شب می‌خوابند، سطح بالاتری از نشانگر زیستی خون p-tau ۱۸۱ دارند که نشان می‌دهد خواب طولانی ممکن است نشانه اولیه تغییرات عصبی باشد.

محققان داده‌های ۲۴۱۰ شرکت‌کننده در مطالعه قلب فرامینگهام را تجزیه و تحلیل کردند.

همه شرکت‌کنندگان داده‌های مربوط به مدت زمان خواب و نتایج سنجش حداقل یکی از چهار نشانگر زیستی مبتنی بر خون را که توسط خودشان گزارش شده بود، داشتند: p-tau ۱۸۱، کل تاو (t-tau)، زنجیره سبک نوروفیلامنت (NfL) یا پروتئین اسیدی فیبریلاری گلیال (GFAP).

شرکت‌کنندگان مدت زمان معمول خواب را در طول ویزیت‌های کلینیکی به تکنسین‌ها گزارش دادند، آنها همچنین نمونه‌های خون ناشتا را برای تجزیه و تحلیل نشانگر زیستی ارائه دادند.

محققان عوامل متعددی را که ممکن است بر خواب و نشانگر‌های زیستی تأثیر بگذارند، در طول تجزیه و تحلیل در نظر گرفتند:

- سن در زمان معاینه بالینی

- وضعیت APOE e ۴ - این ژن خطر ابتلا به آلزایمر را افزایش می‌دهد

- جنسیت بیولوژیکی

- آپنه انسدادی خواب گزارش شده توسط خود فرد

- وضعیت افسردگی

- عملکرد کلیه

محققان پی بردند همه نشانگر‌های زیستی با افزایش مدت خواب افزایش داشتند، اما این افزایش فقط برای p-tau ۱۸۱ قابل توجه بود.

P-tau ۱۸۱ منحنی J شکل داشت، به طوری که افراد کم‌خواب، خواب بیشتری نسبت به افراد معمولی داشتند. سپس با خواب بیش از ۸.۵ ساعت، به طور پیوسته افزایش یافت و برای افرادی که ۱۰ ساعت یا بیشتر خواب گزارش می‌کردند، به شدت افزایش یافت.

«ونسا‌ام. یانگ»، محقق ارشد و پژوهشگر فوق دکترا در موسسه‌ی گلن بیگز برای آلزایمر و بیماری‌های عصبی در مرکز سلامت دانشگاه تگزاس در سن آنتونیو، در یک بیانیه‌ی مطبوعاتی گفت: «بسیاری از مردم نگران این هستند که آیا عادات خوابشان بر سلامت مغزشان تأثیر می‌گذارد یا خیر.»

یانگ خاطرنشان کرد: «از آنجا که این یک مطالعه‌ی مقطعی است و نه یک مطالعه‌ی طولانی مدت، نمی‌توانیم بگوییم که خواب طولانی باعث آلزایمر می‌شود، اما یافته‌ها نشان می‌دهد که ممکن است ارزش نظارت داشته باشد و خواب بیشتر همیشه برای سلامت مغز بهتر نیست.»

بیماری آلزایمر ۱۵ تا ۲۰ سال قبل از بروز علائم، به طور خاموش در مغز آغاز می‌شود و اولین تغییرات پاتولوژیک ممکن است بر نواحی دخیل در تنظیم چرخه خواب و بیداری تأثیر بگذارد. در نتیجه، افراد ممکن است به تدریج قبل از اینکه متوجه هرگونه مشکل حافظه شوند، شروع به خوابیدن طولانی‌تر کنند.

یانگ در ادامه افزود: «زوال عقل تحت تأثیر رابطه پیچیده‌ای از ژنتیک، سلامت عروق، سبک زندگی و پیری قرار دارد. خواب یک قطعه از این پازل است و حفظ بهداشت خواب خوب، در کنار فعالیت بدنی معمول، کاهش خطر قلبی عروقی و تحریک شناختی، همچنان یکی از معقول‌ترین استراتژی‌ها برای ارتقای سلامت طولانی مدت مغز است.»

به گزارش هم‌میهن آنلاین و به نقل از ایسنا، آلزایمر، شایع‌ترین علت زوال عقل است. این بیماری به‌تدریج حافظه، توانایی تفکر و قابلیت انجام فعالیت‌های روزمره را مختل می‌کند و خطر ابتلا به آن با افزایش سن به‌شدت افزایش می‌یابد.

سال‌ها تمرکز اصلی تحقیقات آلزایمر پژوهشگران دانشگاه «اموری» و موسسات همکار، بر «آمیلوئید» بوده است، ماده‌ای که می‌تواند در مغز تجمع کرده و پلاک‌های چسبنده ایجاد کند. این پلاک‌ها یکی از نشانه‌های مهم آلزایمر هستند، اما همه موارد بیماری را توضیح نمی‌دهند و مشخص نمی‌کنند چرا افراد دارای تغییرات مشابه در مغز، علائم بسیار متفاوتی دارند.

پژوهشگران موسسه سلامت مغز «گویزوتا» (Goizueta) در دانشگاه «اموری» و موسسات همکار، برای بررسی گسترده‌تر آنچه ممکن است در سراسر بدن رخ دهد، نمونه‌های خون ۲۱۳۹ نفر را بررسی کردند که در چهار گروه پژوهشی بزرگ شرکت داشتند.

آنان بیش از ۶۰۰۰ نوع پروتئین موجود در خون را اندازه‌گیری کردند. پروتئین‌ها وظایف گوناگونی در بدن از مقابله با عفونت و تولید انرژی گرفته تا ترمیم بافت‌ها، حذف و بازیافت مواد آسیب‌دیده بر عهده دارند.  

سپس پژوهشگران تغییرات موجود در خون را با نشانه‌های آلزایمر در مغز و همچنین توانایی حافظه و تفکر شرکت‌کنندگان مقایسه کردند. آنان همچنین انواع دیگری از آسیب‌های مغزی را که اغلب همزمان با آلزایمر دیده می‌شوند، مورد بررسی قرار دادند.

نتایج نشان داد تغییرات بسیاری از پروتئین‌های خون با حافظه و توانایی تفکر ارتباط دارند. برخی از این پروتئین‌ها در عملکرد دستگاه ایمنی، تولید انرژی، حذف و بازیافت مواد آسیب‌دیده و ساختارهایی که سلول‌ها را پشتیبانی و احاطه می‌کنند، نقش دارند.

نکته مهم این بود که آمیلوئید نتوانست همه این ارتباط‌ها را توضیح دهد و حتی پس از در نظر گرفتن نقش آمیلوئید، بسیاری از پروتئین‌های خون همچنان با توانایی تفکر ارتباط داشتند.

پژوهشگران همچنین اطلاعات دقیقی از بررسی مغز افراد پس از مرگ در اختیار داشتند و با بررسی این اطلاعات دریافتند انواع شناخته‌شده آسیب‌های مغزی تنها حدود نیمی از پروتئین‌های خون مرتبط با توانایی تفکر را توضیح می‌دهند.

این موضوع احتمال جالبی را مطرح می‌کند؛ فرایندهایی که در بخش‌های دیگر بدن رخ می‌دهند ممکن است بر سلامت مغز تاثیر بگذارند و در سرعت افت حافظه و توانایی تفکر نقش داشته باشند.

با این حال، این یافته‌ها به معنای اثبات این موضوع نیست که تغییرات مشاهده‌ شده در خون باعث بیماری آلزایمر می‌شوند. برخی از این تغییرات ممکن است پیامد بیماری باشند و برخی دیگر می‌توانند بازتابی از افزایش سن، بیماری‌های دیگر یا واکنش بدن به آسیب باشند.

با وجود این، نتایج می‌تواند مسیر جست‌وجو برای درمان‌های جدید را گسترده‌تر کند. اگر برخی فرایندهای خارج از مغز در بیماری آلزایمر نقش داشته باشند، داروهای آینده ممکن است بتوانند این فرایندها را هدف قرار دهند، بدون آنکه به‌طور مستقیم در مغز تاثیر بگذارند.

این پژوهش همچنین می‌تواند به دانشمندان در بهبود آزمایش‌های خون برای تشخیص آلزایمر کمک کند. آزمایش خون نسبت به آزمایش مایع نخاعی آسان‌تر و کم‌تهاجمی‌تر است و در آینده می‌تواند به پزشکان در شناسایی زودتر تغییرات مرتبط با بیماری یا پیگیری روند تغییر وضعیت بیمار کمک کند.

با این حال، هنوز نمی‌توان از یک آزمایش خون ساده مبتنی بر این پروتئین‌های جدید شناسایی‌ شده در مراقبت‌های معمول پزشکی استفاده کرد. پژوهشگران تاکید کردند که مطالعات بیشتری لازم است تا مشخص شود کدام تغییرات برای پیش‌بینی بیماری مفیدتر هستند و کدامیک می‌توانند به اهداف درمانی تبدیل شوند.

در این پژوهش، شرکت‌کنندگانی از چندین گروه بزرگ پژوهشی شرکت کردند و این تنوع به پژوهشگران کمک کرد بررسی کنند که آیا یافته‌های مهم در گروه‌های مختلف افراد نیز مشاهده می‌شود یا خیر.

سایت نوریج گزارش کرد، در مجموع، این نتایج به شواهد رو به رشدی می‌افزاید که نشان می‌دهند آلزایمر بیماری پیچیده‌ای است که ممکن است بخش‌های مختلف بدن را درگیر کند. نگاه فراتر از آمیلوئید و فراتر از خود مغز می‌تواند راه‌های جدیدی برای درک، تشخیص و در نهایت درمان این بیماری در اختیار دانشمندان قرار دهد.

نتایج این پژوهش در نشریه Nature Aging منتشر شده است.

به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید

به کانال بله هم میهن بپیوندید

به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید

به گزارش آفتاب نیوز،

 انواع گوناگونی از دارو‌هایی که به خوابیدن کمک می‌کنند در داروخانه‌ها موجود هستند که می‌توان آنها را به دو دسته دارو‌های بدون نسخه و مکمل‌ها تقسیم کرد.

دارو‌های بدون نسخه

دارو‌های خواب که بدون نسخه در دسترس هستند، از دارو‌های آنتی‌هیستامین مانند دیفن‌هیدرامین و دوکسیلامین و .. به عنوان ماده اصلی فعال خود استفاده می‌کنند. این دارو‌ها با مسدود کردن برخی مواد شیمیایی مغز عمل می‌کنند که می‌توانند اثر آرام‌بخشی داشته باشند. آنها عموماً بی‌خطر هستند، اما با برخی خطرات همراه هستند.

یک مشکل این دارو‌ها این است که شما نسبتاً سریع به اثرات خواب‌آور آنها تحمل پیدا کنید، بنابراین آنها پس از مدتی دیگر دیگر بر شما اثر نمی‌کنند. از طرف دیگر داده‌های طولانی‌مدت زیادی در مورد اینکه اگر برای مدت طولانی از آنها استفاده کنید چه اتفاقی می‌افتد، در دست نیست و این احتمال وجود دارد که آنتی‌هیستامین‌ها به خصوص در سالمندان عوارض جانبی مانند گیجی و زمین خوردن ایجاد کنند.

بالاخره برخی از دارو‌های خواب‌آور بدون نسخه ممکن است حاوی دارو‌های دیگری مثلا یک داروی مسکن درد مانند استامینوفن هم باشند.

مکمل‌ها

انواع زیادی از مکمل‌های شیمیایی و گیاهی با ادعای کمک به خوابیدن عرضه می‌شوند، از جمله این موارد:

ریشه سنبل الطیب: گفته می‌شود ریشه این گیاه بلند و گلدار به افراد کمک می‌کند تا به خواب بروند و اضطراب و استرس را فرو می‌نشاند. این گیاه از دوران باستان به عنوان یک گیاه دارویی مورد استفاده قرار می‌گرفته است.

بابونه: سابقه استفاده از این گل که شبیه گل مینا است، به هزاران سال پیش برمی‌گردد. این گیاه هم به صورت قرص و هم به صورت چای مصرف می‌شود. این گیاه ملایم و بی‌خطر تلقی می‌شود و به خواب‌آلودگی کمک می‌کند. اما برخی افراد به بابونه واکنش آلرژیک دارند (به خصوص کسانی که به گیاه راگوید حساسیت دارند).

ملاتونین: ملاتونین به عنوان مکمل در لابراتوار‌ها ساخته می‌شود و این یک نسخه مصنوعی از هورمون انسانی است که به تنظیم چرخه خواب و بیداری شما کمک می‌کند. ملاتونین باعث خواب‌آلودگی افراد می‌شود، اما تأثیر بسیار بیشتری در تغییر زمان فاز خواب دارد.

اگر به دلیل پرواززدگی یا کار در شیفت شب سعی در تنظیم بهتر چرخه خواب خود دارید، دو تا سه ساعت قبل از خواب، یک تا سه میلی‌گرم ملاتونین مصرف کنید. شما می‌توانید ملاتونین را با خیال راحت برای مدت طولانی مصرف کنید.