خشم بی‌دلیل؛ نشانه‌ای از بیماری پنهان یا عارضه دارو

به گزارش فرتاک نیوز،

خشم احساسی طبیعی است که می‌تواند واکنشی سالم به بی‌عدالتی، ناکامی یا تهدید باشد؛ اما اگر تکرارش زیاد، شدید و خارج از الگوی همیشگی فرد شود، احتمال می‌رود مسئله‌ای فراتر از فشارهای روزمره وجود داشته باشد.

به گزارش WebMD، برخی بیماری‌های عصبی، متابولیک و هورمونی و بعضی داروها می‌توانند با تحریک‌پذیری و تغییرات رفتاری همراه باشند. این به معنای بیماری پنهان در هر فرد عصبانی نیست، اما تغییر ناگهانی یا تشدید خشم نیازمند توجه و گاهی بررسی پزشکی است.

بیماری‌های پنهان در طغیان‌های عصبی

برخی اختلالات مغزی و عصبی توان فرد را در کنترل احساسات و بیان نیازهایش تحت تأثیر قرار می‌دهند. در این شرایط خشم گاهی زبانی برای بیان درد، ترس، سردرگمی یا ناتوانی در برقراری ارتباط است.

در دمانس، از جمله آلزایمر، فرد ممکن است به دلیل فراموشی، گیجی، درد یا ناتوانی در توضیح خواسته‌هایش عصبانی شود. توجه به علت ناراحتی بیمار، از گرسنگی و درد تا شلوغی محیط، برای مراقبان مهم‌تر از واکنش به خود خشم است.

در اوتیسم، اضافه‌بار حسی ناشی از صدا، نور یا شلوغی، تغییر ناگهانی برنامه روزانه و دشواری در بیان احساسات می‌تواند به واکنش‌های خشمگینانه منجر شود. این واکنش‌ها گاهی نشانه لجبازی و گاهی نشانه فشار بیش از ظرفیت فرد هستند.

در صرع، برخی افراد پیش یا پس از تشنج دچار تغییرات رفتاری، گیجی یا تحریک‌پذیری می‌شوند و بعضی داروهای ضدتشنج نیز می‌توانند بر خلق‌وخو اثر بگذارند. این موضوع به‌ویژه در کودکان باید با پزشک مطرح شود.

پس از سکته مغزی، بسته به ناحیه آسیب‌دیده، تنظیم هیجان و کنترل رفتار دشوار می‌شود. در بیماری ژنتیکی ویلسون نیز تجمع مس در مغز ممکن است با تغییر شخصیت، تحریک‌پذیری و تشدید خشم همراه باشد.

از نوسان قند خون تا تغییرات هورمونی

بدن و روان دو مسیر جدا از هم نیستند. افت قند خون، افزایش هورمون تیروئید یا تغییرات هورمونی در دوره‌های مختلف زندگی می‌تواند تحمل فرد را کمتر و واکنش او به محرک‌های روزمره را شدیدتر کند.

در دیابت، افت قند خون با تعریق، لرزش، ضعف، گیجی و تحریک‌پذیری همراه است. رفتار تند فرد در این لحظه می‌تواند به افت گلوکز و اختلال موقت عملکرد …