به گزارش فرتاک نیوز،
حافظه دو نوع است: حافظه بلندمدت و حافظه کوتاهمدت. حافظه کوتاهمدت که به آن حافظه فعال نیز میگویند به اطلاعاتی گفته میشود که در عرض ۳۰ ثانیه اتفاق میافتند، مثلاً در فهرست خریدتان چیزی میخواستید اضافه کنید و حالا یادتان نمیآید. اما حافظه بلندمدت شامل هر اطلاعاتی فراتر از این بازه زمانی میشود، چه یک خاطره از دوران کودکی و چه فراموشکردن چیزی بعد از ۳۰ ثانیه.
داروهایی که بر حافظه کوتاهمدت اثر میگذارند میتوانند در توانایی فرد برای تمرکزکردن و پردازش اطلاعات اختلال ایجاد کنند. این داروها بر پیامرسانهای مغز اثر میگذارند و پردازش حافظه کوتاهمدت را تحتتأثیر قرار میدهند. با توقف مصرف این داروها، حافظه کوتاهمدت فرد به وضعیت طبیعی خود برخواهد گشت.
داروهایی که بر حافظه بلندمدت اثر میگذارند، در فرارسانهای عصبی مغز اختلال ایجاد میکنند. این مواد شیمیایی به تفکر، حرکتکردن، تنفس و عملکردهای بدن کمک میکنند و وقتی آنطوری که باید کار نمیکنند، مشکلاتی رخ میدهد از جمله مشکلاتی در تفکر و حافظه.
بزرگترین نگرانی که در مورد مصرف این داروها و اختلالی که در فعالیت فرارسانهای عصبی ایجاد میکنند زمانی است که چند نوع از این داروها همزمان مصرف میشوند، با دوز بالا مصرف میشوند و برای طولانیمدت مصرف میشوند.
داروهای ضداضطراب (بنزودیازپینها)
بنزودیازپینها برای درمان انواع اختلالات اضطرابی، بیقراری، تشنج و دلیریوم و گرفتگیهای عضلانی به کار میروند. این داروها خاصیت آرامشبخشی دارند و به همین دلیل گاهی برای درمان بیخوابی و اضطراب ناشی از افسردگی نیز به کار میروند.
بنزودیازپینها فعالیت قسمتهای مهمی از مغز را تحتتأثیر قرار میدهند از جمله قسمتهای مربوط به انتقال اطلاعات از حافظه کوتاهمدت به حافظه بلندمدت.
آلپرازولام، کلونازپام، دیازپام، لورازپام، میدازولام و تریازولام چند نمونه از این داروها هستند.
جایگزین: بنزودیازپینها باید در افراد مسن فقط در موارد خاص و برای مدت کوتاه تجویز شوند، چون دفع این داروها در بدن آنها کندتر است و باعث تجمع و افزایش خطراتی مانند فراموشی، هذیان، افتادن، شکستگی و تصادف میشود. این داروها همچنین …
