به گزارش نبض بازار- ۱. جهش خیرهکننده چین؛ از حاشیه به مرکز قدرت
برجستهترین تحول در این گزارش، رشد انفجاری اقتصاد چین است که به تنهایی تعادل قدرت را در جهان تغییر داده است:
- رشد تصاعدی: سهم چین از تولید ناخالص داخلی جهان در سال ۱۹۹۵ تنها ۲.۳۶ درصد بود، اما این رقم در سال ۲۰۲۶ به ۱۶.۵ درصد ارتقا یافته است.
- تحلیل: این جهش نشاندهنده تبدیل شدن چین به کارخانه جهان و یکی از دو قطب اصلی اقتصاد مدرن است.
۲. وضعیت سایر قدرتهای سنتی (آمریکا، ژاپن و اروپا)
در حالی که چین صعود میکرد، قدرتهای قدیمی با تغییرات متفاوتی روبرو شدند:
- ایالات متحده: آمریکا با ثباتی نسبی، سهم خود را از ۲۴.۴ درصد در سال ۱۹۹۵ به ۲۵.۶ درصد در سال ۲۰۲۶ رسانده است. در واقع آمریکا و چین در مجموع بیش از ۴۲ درصد از کل تولید ناخالص داخلی جهان را در اختیار دارند.
- سقوط ژاپن: ژاپن یکی از بزرگترین بازندگان این تغییرات بوده است؛ سهم اقتصادی این کشور از ۱۷.۷ درصد در سال ۱۹۹۵ به رقم تکرقمی ۳.۴۷ درصد در سال ۲۰۲۶ سقوط کرده است.
- قدرتهای اروپایی: کشورهای آلمان، بریتانیا، فرانسه و ایتالیا در این بازه زمانی با کاهش نسبی سهم خود در اقتصاد جهانی مواجه شدهاند.
۳. ظهور قدرتهای جدید و توزان سال ۲۰۲۶
ساختار اقتصادی جهان دیگر در انحصار غرب نیست و بازیگران جدیدی وارد میدان شدهاند:
- ورود هند: کشور هند با کسب سهم ۳.۲۹ درصدی، در سال ۲۰۲۶ جایگاه ششمین اقتصاد جهان را به دست آورده است.
در سال ۱۹۹۵، قدرتها عمدتاً در دست کشورهای غربی و ژاپن بود، اما در سال ۲۰۲۶، رشد اقتصادهای نوظهور (به ویژه آسیایی) باعث ایجاد توزیع جدیدی در مبادلات بینالمللی شده است.
دنیای سال ۲۰۲۶، دنیای «دوقطبی آمریکا-چین» است. در حالی که آمریکا همچنان جایگاه اول را حفظ کرده، اما رشد خیرهکننده چین و ظهور هند، دوران تکسلطهای غرب را به پایان رسانده و مرکز ثقل اقتصادی جهان را به طور کامل به سمت آسیا منتقل کرده است. سقوط شدید سهم ژاپن و کاهش جایگاه اروپا، نشاندهنده تغییر در مدلهای توسعه و تولید جهانی است.
