به گزارش نبض بازار ، در صنعت گردشگری ایران، بررسی چهار الگوی سرمایهگذاری نشان میدهد که در کنار انبوهسازان و شرکتهای توسعه عمران بانکمحور، مدلهایی در حال شکلگیری است که توسعه پروژه، مالکیت دارایی و بهرهبرداری بلندمدت را در یک زنجیره به هم متصل میکنند. در این میان، آریا زیگورات و توسعه پارس گستر نگین گردشگری، دو نمونه از ظرفیت توسعه پروژههای اقامتی، رفاهی و چندمنظوره در گروه مالی گردشگری هستند.
الگوی اول، انبوهسازان و توسعهدهندگان مسکن؛ ساخت برای فروش
بخش بزرگی از بازار ساختوساز ایران در اختیار شرکتهایی است که مدل کسبوکار آنها بر تولید و عرضه واحدهای مسکونی استوار شده است. این شرکتها معمولاً زمین را به پروژه ساختمانی تبدیل کرده و پس از تکمیل، واحدها را به بازار عرضه میکنند. در این مدل، شاخص اصلی موفقیت، سرعت اجرای پروژه، کنترل هزینه ساخت، میزان فروش و نقدشوندگی واحدهای ایجادشده است.
این رویکرد برای بازار مسکن کارآمد است، اما زمانی که موضوع به پروژههای گردشگری و اقامتی میرسد، منطق اقتصادی متفاوت میشود. هتل، مجموعه تفریحی یا پروژه چندمنظوره صرفاً یک ساختمان نیست که پس از ساخت به فروش برسد؛ ارزش اقتصادی آن به میزان مراجعه مشتری، نرخ اشغال، کیفیت خدمات، برند، مدیریت و استمرار جریان درآمد وابسته است.
به همین دلیل، توسعه پروژههای گردشگری نیازمند نگاه متفاوتی نسبت به ساختوساز معمولی است. در این مدل، تصمیم درباره کاربری، موقعیت، طراحی و امکانات باید از ابتدا با مدل بهرهبرداری آینده هماهنگ شود؛ زیرا بخش مهمی از ارزش دارایی پس از پایان عملیات ساختمانی و در مرحله بهرهبرداری ایجاد میشود.
الگوی دوم، شرکتهای توسعه عمران بانکمحور؛ تبدیل سرمایه به دارایی ملکی
گروه دیگری از بازیگران بازار، شرکتهای توسعه عمران و ساختمانی وابسته به بانکها و مجموعههای مالی هستند. این شرکتها طی سالهای گذشته بخش قابلتوجهی از سرمایه خود را به پروژههای تجاری، اداری و ملکی اختصاص دادهاند و در بسیاری از موارد، ساخت مجتمعهای بزرگ تجاری و چندمنظوره را در دستور کار قرار دادهاند.
مزیت این مدل، دسترسی به منابع مالی و امکان اجرای پروژههای بزرگمقیاس است؛ اما چالش اصلی زمانی شکل میگیرد که …