به گزارش بنکر ، در اقتصاد ایران، یک تناقض اساسی وجود دارد. از یک سو، حقوق و درآمد اکثریت مردم به ریال پرداخت میشود. از سوی دیگر، بخش بزرگی از قیمتها در اقتصاد با نرخ دلار سنجیده میشود. نتیجه این دوگانگی، شکافی فزاینده میان هزینه و درآمد خانوارهاست. شکافی که در شرایط جهش نرخ ارز، فشار بیشتری بر قدرت خرید مردم وارد میکند.
روزنامه اطلاعات در نقد این ساختار مینویسد: «هزینهها به دلار است و درآمدها به ریال.» سؤال اصلی اینجاست که چرا وقتی پای قیمت کالا و خدمات در میان است، معیار دلاری میشود، اما هنگام تعیین دستمزد و حقوق، همان منطق کنار گذاشته میشود؟ دامنه گسترده قیمتگذاری دلاری
اطلاعات مینویسد که تقریباً هیچ حوزهای از اثر نرخ دلار مصون نمانده است. از آب، برق و ارتباطات گرفته تا گندم، گوشت، قطعات خودرو، بنزین، فولاد، پتروشیمی، سیمان، خودرو، بلیت هواپیما، دارو، درمان، اجاره مسکن، طلا و سکه؛ همگی با نرخ دلار قیمتگذاری میشوند. …
