اما خبر خوب این است که بانک مرکزی همراهی کرده. تقریباً هر چند وقت یکبار، یکی از آن محدودیتهای قدیمی را برداشته. الان روشهای بازگشت ارز، تنوع بیشتری دارند. نرخها هم دیگر آن تفاوت فاحش قبل را ندارند. راستش را بخواهید، اگر شرایط عادی بود، این گشایشها میتوانست نارضایتی را به حداقل برساند. اما شرایط عادی نیست. امارات قفل کرد، جنگ تأخیر انداخت
مشکل اصلی کجاست؟ نظام حواله و انتقال وجوه، عمدتاً از امارات میگذشت. امارات اما در مقطعی محدودیتهای زیادی روی نقلوانتقالات اعمال کرد. فعالان اقتصادی مجبور شدند مسیرهای جایگزین پیدا کنند. این یعنی اتلاف وقت، هزینه بیشتر، و سردرگمی. و این تأخیر، مستقیم روی مهلتهای تعهدات ارزی اثر گذاشت. ثبتنام غیرحضوری خودروهای وارداتی با حساب بانک رفاه
دولت اما واکنش نشان داد. همان هفتههای اول جنگ، اعلام کرد بانک مرکزی مهلت را دو ماه به عقب میاندازد. حالا هم این مهلت تا پایان شهریور تمدید شده. یعنی به صادرکنندگان فرصت بیشتری داده شده تا تکلیفشان را روشن کنند. اما این تنها بخشی از ماجراست. واردات کند، صادرات هم عقب میافتد
قنادزاده یک نکته کلیدی دیگر هم گفت. بسیاری از شرکتها میخواهند از محل واردات، تعهدات ارزیشان را انجام دهند. اما واردات هم این روزها آسان نیست. حملونقل دریایی اختلال دارد، هزینهها بالا رفته، و تنشهای منطقهای کار را سختتر کرده. نتیجه؟ تعهدات صادراتی هم تحتتأثیر قرار گرفته.
پس اگر بپرسید چرا بازگشت ارز با مشکل مواجه شده، جواب این است: تقصیر روشها نیست. تقصیر شرایط است. شرایطی که بر تجارت، بر حملونقل، بر انتقال پول و بر همهچیز سایه انداخته. و تا وقتی این شرایط ادامه دارد، حتی بهترین روشها هم نمیتوانند معجزه کنند. شاید، فقط شاید، با رفع تنشها و بازگشت ثبات، این گرهها یکییکی باز شوند. تا آن موقع، صبر و تدبیر، تنها راهکار ممکن است.
