به گزارش بنکر ، در این شرایط، اولویت از «بهبود شاخصهای اقتصادی» به «حفظ بقا و پایداری کشور، تولید و معیشت مردم» تغییر میکند؛ بهطوری که همه تصمیمهای اقتصادی باید در خدمت تابآوری جامعه، جلوگیری از فروپاشی تولید و حفظ انسجام اجتماعی قرار بگیرند.
حیدر مستخدمینحسینی، اقتصاددان و معاون اسبق وزارت اقتصاد و بانک مرکزی، بر این باور است که «اقتصاد جنگ» نیازمند چارچوبی متمایز از اقتصاد متعارف است؛ چارچوبی که در آن اقتصاد بهصورت منفک از ابعاد اجتماعی، سیاسی و امنیتی تحلیل و سیاستگذاری نشود، بلکه در پیوندی یکپارچه با آنها مورد توجه قرار گیرد.
مستخدمینحسینی در گفتوگو با ایسنا، اظهار کرد: اگر اقتصاد در چنین شرایطی به دنبال حفظ سود، افزایش بهرهوری یا فرار از پرداخت هزینه های اجتماعی برود، مرتکب یک خطای استراتژیک مرگبار شده است. باید توجه داشت که اولویت مطلق در زمان جنگ،”کمک به حفظ بقا و پایداری تمامی اجزاء کشور” است. اقتصاد باید نقش یک “بازوی حمایتگر و مقاوم” را ایفا کند، نه یک بخش مستقل که صرفا به ترازنامههای حسابداری خود مینگرد.قیمت سیمان امروز ۲۰ مرداد ۱۴۰۵ + جدول
نمیتوان برای اقتصاد جنگ یک نسخه ثابت پیچید
یکی از نکات اصلی مورد تأکید مستخدمینحسینی این است که نمیتوان برای اقتصاد جنگ یک نسخه ثابت پیچید. جنگ ایران در دهه ۶۰، جنگ روسیه و اوکراین یا هر جنگ دیگری شرایط متفاوتی داشتهاند؛ از منابع ارزی و درآمدهای نفتی گرفته تا وضعیت تولید، تجارت خارجی، ساختار سیاسی و میزان وابستگی کشورها به اقتصاد جهان.
وی در این باره معتقد است هر جنگی مجرا و منشأ اثرگذاری خاص خود را دارد. نمی توان نسخه جنگهای گذشته یا مدلهای دانشگاهی را عینا برای ایراِن سال ۱۴۰۵ پیاده کرد. در شرایط عادی، دولت میتواند درباره اصلاحات اقتصادی بلندمدت، کاهش کسری بودجه، اصلاح نظام بانکی، افزایش بهرهوری یا کنترل تورم وتوسعه های چندساله برنامهریزی کند. اما وقتی کشور درگیر جنگ است، اجرای برخی از این اصلاحات ممکن است هزینه اجتماعی زیادی ایجاد کند.
از نگاه مستخدمینحسینی، در چنین شرایطی ابتدا باید کاری کرد که جامعه و اقتصاد بتوانند بحران را پشت سر بگذارند و بعد سراغ اصلاحات بزرگ رفت.
این اقتصاددان تاکید کرد: در زمان جنگ، پایداری و انسجام اجتماعی بر حفظ سود یا …
