به گزارش بنکر ، بحث درباره منشأ فقر سالها میان دو نگاه فردمحور و ساختارمحور در جریان بوده است. فرشاد مومنی با اشاره به دیدگاههایی از مالتوس تا هایک و نوزیک گفت در این رویکرد، فقر عمدتاً به مسئولیت فردی نسبت داده میشود، در حالی که دیدگاه علامه محمدرضا حکیمی فقر را محصول مناسبات اجتماعی و نابرابریهای ناموجه میداند.
مومنی با استناد به آثار حکیمی افزود که ضعف نهادها، قاعدهگذاری و سیاستگذاری و همچنین ضعف در اداره کشور میتواند در شکلگیری و گسترش فقر نقش تعیینکننده داشته باشد. از این منظر، نمیتوان یک عامل فردی را توضیح غالب برای پدیده فقر دانست.
اما چرا این بحث در اقتصاد ایران اهمیت بیشتری پیدا کرده است؟ پاسخ مومنی به روند فقر در سالهای اخیر بازمیگردد؛ او گفت از سال ۱۳۹۷ تاکنون، یکی از شدیدترین روندهای گسترش و تعمیق فقر در اقتصاد ایران شکل گرفته است. …
