دیگر خبری از آن تجملات خودنمایانه و پردردسر نیست. نه. اینها دنبال چیز دیگریاند.
امروز اگر سری به بازار خانههای گرانقیمت در سانفرانسیسکو بزنید، اوضاع را میبینید. متوسط قیمت یه خونه مستقل در ژوئن گذشته به حدود ۲.۱ میلیون دلار رسیده.
این یعنی نزدیک ۲۵ درصد رشد نسبت به سال قبل. ولی این تازه اول ماجراست.
دادههای یوبیاس که فایننشال تایمز منتشر کرده، میگوید تعداد میلیاردرهای دنیا در یک سال منتهی به آوریل، ۱۳ درصد بالا کشیده و به ۳۳۰۲ نفر رسیده. بیش از هزار نفرشان هم در آمریکا زندگی میکنند. پول ها کجا خرج میشود؟
خب، این سرمایه تازه کجا خرج میشود؟ نه در پذیراییهای اشرافی و نه در زیورآلات فاخر. مشتریان جدید صنعت لوکس، که عمدتاً کارآفرینان و سرمایهگذاران حوزه AI هستند، اولویتهای دیگری دارند.
قایق تفریحی میخرند، ولی قایقی که سریعتر بدود، دورتر برود و آنتن اینترنت ماهوارهای داشته باشد. حریم خصوصی برایشان خط قرمز است.
همین الگو در بازار جتهای شخصی و خودروهای خاص هم دیده میشود. اما نکته جالب اینجاست که ا ین مشتریها به جای اینکه حتماً برندهای کلاسیک را انتخاب کنند، سفارش میدهند.
هر چیزی که بشود شخصیترش کرد، برایشان جذابتر است. حتی خیلی از آنها به جای امکانات سنتی پذیرایی، روی تجهیزات ورزشی و تفریحی داخل قایق یا جتشان تأکید دارند.
یعنی سلیقهشان به سمت سلامت، فعالیت و تجربه زیستی شخصی گماشته شده.
و این یعنی چه؟ یعنی تعریف «تجمل» در حال بازنویسی است. نسلی از ثروتمندان که با فناوری بزرگ شده و با کدنویسی پول درآورده، حالا برای نشان دادن داراییاش دنبال چیزهای بکر، کاربردی و محرمانه میگردد.
برایشان نمایش ثروت افتضاح است، ولی تجربه شخصی و فناوری روز، همهچیز.
حالا راستی، راز این تغییر کجاست؟
در همین نکتهای که منبع ما یعنی گزارش UBS و تحلیل FT به صراحت به آن اشاره کرده: ثروت جدید، سلیقهای جدید میسازد. سلیقهای که در آن، عملکرد و حریم خصوصی، برنده بلامنازع بازار لوکس آیندهاند.
منبع: Financial Times
