به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر ؛ تخت جمشید بیشک نماد شکوه و عظمت تمدن ایران باستان است. این مجموعهٔ کاخها که بر روی صفّهای سنگی به مساحت ۱۲۵ هزار متر مربع ساخته شده، هر ساله میزبان هزاران گردشگر داخلی و خارجی است که برای تماشای ستونهای سربهفلککشیده، نقشبرجستههای ظریف و عظمت معماری هخامنشی به این مکان سفر میکنند. در ادامه این گزارش، با تاریخچه، معماری، بخشهای مختلف و اطلاعات کاربردی برای بازدید از این اثر جهانی آشنا میشوید.
تخت جمشید کجاست و چه نامهایی دارد؟
تخت جمشید در ۱۰ کیلومتری شمال شهر مرودشت، ۵۷ کیلومتری شیراز و در دامنهٔ کوه رحمت (که در گذشته کوه مهر یا میترا نام داشته) واقع شده است . این مجموعه روی صفّهای سنگی با ارتفاع ۸ تا ۱۸ متر از سطح جلگهٔ مرودشت بنا شده است .
نام اصلی و کهن این بنا در زمان هخامنشیان «پارسه» به معنای «شهر پارسیان» بوده که برگرفته از نام قوم پارس و ایالت پارس است . یونانیان باستان آن را «پرسپولیس» (Περσέπολις) به معنای «پارسهشهر» مینامیدند . در دوران ساسانیان، این مکان «سدستون» (صد ستون) خوانده میشد و در دورهٔ اسلامی با نامهای «چهلمنار» و «هزارستون» نیز شناخته میشد .
نام امروزی «تخت جمشید» ریشه در باورهای اسطورهای ایرانیان دارد. پس از حملهٔ اسکندر و اعراب، مردم که قادر به خواندن خط میخی کتیبهها نبودند، تصاویر حکاکیشدهٔ تخت شاهی را بر روی دست مردم، با اورنگ جمشید، پادشاه اسطورهای ایران، مرتبط دانستند و این مکان را «تخت جمشید» نامیدند . تاریخچهٔ ساخت و تخریب تخت جمشید آغاز ساخت به دست داریوش بزرگ
بنای تخت جمشید در سال ۵۱۸ پیش از میلاد به دستور داریوش بزرگ، سومین پادشاه هخامنشی، آغاز شد . داریوش این مکان را به دلیل موقعیت مناسب آن در دامنهٔ کوه رحمت، وجود جلگههای سرسبز و قرار گرفتن در مسیر شاهی، برای ساخت پایتخت تشریفاتی و آیینی خود برگزید . شایان ذکر است که هخامنشیان در هر فصل پایتخت جداگانهای داشتند: اقامتگاه تابستانی در هگمتانه (همدان)، زمستانی در شوش و اقامتگاه بهاره که مراسم نوروز در آن برگزار میشد، تخت جمشید بود . تکمیل توسط جانشینان …
