به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر؛ نتایج یک متاآنالیز جامع از ۲۹ کارآزمایی بالینی روی بیش از ۱۱ هزار نفر نشان میدهد که مصرف روزانه ویتامین C در جمعیت عمومی تأثیری در کاهش احتمال ابتلا به سرماخوردگی ندارد و خطر نسبی ابتلا حدود ۰.۹۷ گزارش شده است . با این حال، مصرف منظم روزانه میتواند مدت زمان بیماری را در بزرگسالان حدود ۸ درصد و در کودکان تا ۱۴ درصد کاهش دهد . نکته جالب اینکه تأثیر این ویتامین بر علائم شدیدتر سرماخوردگی (کاهش ۱۵ درصدی شدت علائم) به مراتب بیشتر از علائم خفیف است . مصرف مکمل پس از شروع علائم بیماری، هیچ تأثیر قابل توجهی بر طول یا شدت دوره بیماری ندارد . تنها استثنا، افرادی هستند که در معرض فعالیتهای شدید بدنی در هوای سرد قرار دارند (مانند ورزشکاران حرفهای) که مصرف منظم ویتامین C میتواند خطر ابتلا به سرماخوردگی را تا حدود ۵۰ درصد کاهش دهد . با فرا رسیدن پاییز، سوپرمارکتها و داروخانهها شروع به بازاریابی میکنند تا ما را به خرید ویتامین C برای گذراندن فصل سرماخوردگی و آنفولانزا ترغیب کنند. باور قدیمی درباره ویتامین C و سرماخوردگی زیر سوال رفت؛ مصرف روزانه این مکمل در جمعیت عمومی از ابتلا پیشگیری نمی کند / فقط در ورزشکاران حرفه ای و افراد در معرض سرمای شدید، خطر ابتلا تا ۵۰ درصد کاهش می یابد؛ مصرف پس از شروع علائم بی اثر است
این باور که دوزهای بالای ویتامین C میتواند از سرماخوردگی جلوگیری کند، بیش از ۵۰ سال پیش توسط لینوس پاولینگ، برنده جایزه نوبل، رواج یافت. از آن زمان، مطالعات گستردهتر نشان دادهاند که ویتامین C از ابتلا به سرماخوردگی در اکثر افراد جلوگیری نمیکند، اگرچه مصرف منظم آن ممکن است علائم شدید را کمی کوتاهتر یا خفیفتر کند.
«لینوس پاولینگ» شیمیدانی از ایالات متحده بود که دو جایزه نوبل را از آن خود کرد. یکی در سال ۱۹۵۴ برای شیمی، به خاطر تحقیقاتش در مورد پیوندهای شیمیایی. دیگری در سال ۱۹۶۲ برای صلح، به خاطر فعالیتش علیه آزمایش سلاحهای هستهای.
او متخصص تغذیه یا پزشک بیماریهای عفونی نبود. اما این مانع از انتشار کتابی در مورد ویتامین C و سرماخوردگی در سال ۱۹۷۰ نشد. این کتاب به طور گسترده با فروش سرسامآور ویتامین C در آن زمان شناخته میشود، روندی که تا به امروز ادامه دارد.
پاولینگ در این کتاب گفته است …
