به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر ؛ در روزهای اخیر موضوع افزایش سنوات محاسبه مستمری و احتمال تغییر مبنای تعیین حقوق بازنشستگی به یکی از بحثهای مهم میان کارکنان، فرهنگیان و بیمه شدگان تبدیل شده است؛ موضوعی که به دلیل تاثیر مستقیم بر آینده حقوق بازنشستگی، حساسیت زیادی ایجاد کرده است. بررسی گزارشهای منتشرشده نشان میدهد تغییر مبنای محاسبه مستمری از میانگین حقوق دو سال پایانی به دورهای طولانیتر، در سال ۱۴۰۵ مطرح شده، اما درباره نهایی شدن یا اجرای آن باید میان «پیشنهاد و طرح» و «قانون لازم الاجرا» تفاوت قائل شد.
افزایش سنوات محاسبه مستمری در روزهای اخیر به یکی از مهم ترین موضوعات مرتبط با آینده حقوق بازنشستگی تبدیل شده است. افزایش سنوات محاسبه مستمری به دلیل ارتباط مستقیم با مبلغ مستمری، برای کارمندان، فرهنگیان و بیمه شدگان اهمیت ویژه ای دارد. در ماه های گذشته پیشنهادهایی برای تغییر شیوه تعیین مستمری و عبور از میانگین حقوق دو سال پایانی مطرح شده است. بر اساس این پیشنهادها، سابقه طولانی تری از بیمه پردازی می تواند در محاسبه مستمری مورد توجه قرار گیرد. با این حال، انتشار برخی خبرها درباره «منتفی شدن» این طرح نیازمند توجه به آخرین مواضع رسمی و روند قانونگذاری است. افزایش سنوات محاسبه مستمری هنوز موضوعی حساس و قابل پیگیری در حوزه تامین اجتماعی محسوب می شود. برخی گزارش ها از مخالفت با تغییر مبنای فعلی محاسبه حقوق بازنشستگی خبر داده اند، در حالی که پیشنهادهای اصلاحی نیز پیشتر مطرح شده بود. بنابراین نمی توان هر خبر منتشرشده در فضای مجازی را به معنای ابلاغ یک قانون جدید تلقی کرد. افزایش سنوات محاسبه مستمری در صورت تغییر می تواند اثر قابل توجهی بر شیوه تعیین حقوق افراد در زمان بازنشستگی داشته باشد. به همین دلیل، کارکنان و فرهنگیان باید اخبار مربوط به این موضوع را از منابع رسمی دنبال کنند. در ادامه، آخرین وضعیت افزایش سنوات محاسبه مستمری و تفاوت میان قانون فعلی و پیشنهادهای مطرح شده را بررسی می کنیم. افزایش سنوات محاسبه مستمری در چه مرحله ای قرار دارد؟ …
