به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر ؛ میلاد پیامبر اکرم(ص) فقط یک مناسبت در تقویم نیست؛ فرصتی است برای بازگشت به سیره پیامبری که نام او با رحمت، مهربانی، کرامت انسانی و صلح گره خورده است. پیامبری که آمد تا انسان را از خشونت، جهل و بی عدالتی دور کند و جامعه ای بنا بگذارد که در آن انسان، صرف نظر از قومیت، نژاد و سرزمینش، صاحب کرامت و حق باشد.
امروز، بیش از هر زمان دیگری، جهان به یادآوری همین پیام نیاز دارد؛ پیام صلح.
صلح در نگاه اسلام، به معنای تسلیم در برابر ظلم یا چشم پوشی از حقوق ملت ها نیست. صلح زمانی معنا پیدا می کند که بر پایه عدالت، احترام متقابل، حفظ کرامت انسان ها و رعایت حقوق ملت ها شکل گرفته باشد. نمی توان از صلح سخن گفت اما اشغال، تجاوز، تحمیل اراده و تعرض به سرزمین دیگران را نادیده گرفت.
سیره پیامبر اکرم(ص) نشان می دهد که حتی در مواجهه با اختلاف ها و دشمنی ها، راه گفت وگو، پیمان، مدارا و جلوگیری از خونریزی تا زمانی که حقوق و امنیت جامعه حفظ شود، جایگاه ویژه ای دارد. پیامبر(ص) پیام آور رحمت بود و جنگ را هدف نمی دانست؛ اما در برابر تجاوز و تهدید نیز از دفاع از جامعه اسلامی و حقوق مردم عقب نشینی نمی کرد.
این نکته برای جهان امروز اهمیت فراوانی دارد. صلح واقعی، صلحی نیست که یک ملت در برابر زورگویی سکوت کند و ملت دیگری حق تعیین سرنوشت خود را از دست بدهد. صلح واقعی آنجاست که مرزهای کشورها، استقلال ملت ها و حق حاکمیت آنها محترم شمرده شود.
ایران نیز به عنوان یک کشور مستقل، حق دارد در امنیت و آرامش زندگی کند. هیچ کشوری نباید خود را محق بداند که به مرزهای کشور دیگری تعرض کند یا با تهدید و زور، اراده خود را بر یک ملت تحمیل کند. تمامیت ارضی و استقلال کشورها از اصولی است که بی توجهی به آن، نه تنها امنیت یک کشور، بلکه ثبات یک منطقه و حتی صلح جهانی را تهدید می کند.
از همین منظر، دفاع از تمامیت ارضی ایران را نباید صرفا یک موضوع سیاسی دانست. این مسئله، پیش از هر چیز، به حق یک ملت برای زیستن در امنیت، حفظ خانه و سرزمین و تعیین سرنوشت خویش مربوط است. …
