به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر؛ بازار اعتبار خرد ایران در سالهای اخیر نه تنها از نظر ابزارها و فناوری تغییر کرده، بلکه رفتار کاربران نیز به سمت تجربههای دیجیتال حرکت کرده است. بر اساس آخرین آمار بانک مرکزی، در سال ۱۴۰۳ حجم اعتبار مصرفشده در مدل «الان بخر، بعداً پرداخت کن» (BNPL) به ۷۵ هزار میلیارد تومان رسیده و مجموع تراکنشها به ۴۰ میلیون مورد در سال افزایش یافته است؛ ۶۷ درصد از این اعتبارات (۵۰ همت) به مصرفکنندگان نهایی تعلق داشته و ۳۳ درصد (۲۵ همت) به مشتریان سازمانی ارائه شده است . استقبال کاربران از این شیوه، ناشی از کاهش قدرت خرید خانوارها در سایه تورم، دشواری دریافت وامهای بانکی با فرآیندهای طولانی و نیاز به ضامن، و همچنین شفافیت و سرعت خدمات دیجیتال است . در این مدل جدید، فینتکها فرآیند اعتبارسنجی، تخصیص اعتبار و مدیریت کاربر را بر عهده میگیرند و بانکها از نقش مستقیم وامدهنده به تأمینکننده زیرساخت مالی تبدیل میشوند، اما چالشهایی مانند نبود زیرساخت اعتبارسنجی دیجیتال یکپارچه و وابستگی به یک کانال فروش (که در شرایط بحران، افت ۴۰ تا ۶۰ درصدی تراکنش را به همراه دارد) همچنان موانع جدی برای توسعه این بازار محسوب میشوند .
به همین دلیل، رقابت در بازار اعتبار خرد دیگر فقط بر سر میزان اعتبار قابل ارائه نیست. تجربهای که کاربر از لحظه آشنایی با یک خدمت تا دریافت، استفاده و بازپرداخت آن دارد، میتواند به اندازه خود اعتبار در انتخاب او اثرگذار باشد.
حضور باجت در نمایشگاه الکامپ ۱۴۰۵ نیز از همین زاویه قابل توجه است؛ فرصتی برای نمایش اینکه چگونه میتوان خدمات مالی و اعتباری را با رفتار دیجیتال امروز کاربران هماهنگتر کرد. اعتبار خرد؛ بیشتر از یک مبلغ
اعتبار خرد را میتوان ابزاری برای مدیریت خرید و جریان نقدی در یک مقطع مشخص دانست. کاربر ممکن است بخواهد هزینه یک خرید ضروری را در طول زمان مدیریت کند، فشار پرداخت را در یک مقطع کاهش دهد یا زمانبندی پرداخت خود را با شرایط مالیاش هماهنگ کند.
اما استفاده از اعتبار، فقط به مبلغ آن وابسته نیست. کاربر باید بداند چه خدمتی دریافت میکند، چه تعهدی در مقابل آن دارد، هزینهها و شرایط بازپرداخت چگونه است و آیا این اعتبار با نیاز و توان بازپرداخت او تناسب دارد یا نه. …
