دو سال از پذیرش مدیریت گروه صنعتی ایرانخودرو توسط حمید کشاورز و کنسرسیوم کروز میگذرد؛ مدیریتی که با تعهدات سخت و وعده بهبود عملکرد آغاز شد اما گزارش مالی دوره منتهی به ۳۱ خرداد ۱۴۰۵، تصویری متناقض از ادعاهای مدیریتی او به تصویر می کشد.
حدود دو سال پیش، حمید کشاورز، بنیانگذار و سهامدار شرکت کروز، در دیداری با رهبر انقلاب خواستار سپردن مدیریت ایرانخودرو به کنسرسیوم بخش خصوصی (کروز) شد اما در آن دیدار کشاورز با لحنی قاطع گفته بود در صورت ناکامی، حاضر است در میدان آزادی اعدام شود؛ وعدهای که در رسانهها بازتاب گستردهای یافت اما کروز که در آن زمان بزرگترین سهامدار خصوصی ایرانخودرو با حدود ۳۰ درصد سهام بود، توانست سرانجام مدیریت این گروه صنعتی را در اختیار بگیرد.
گزارش تکاندهنده از ایرانخودرو؛ قیمتها بالا، سودها زیر صفر!
اکنون اما صورت مالی سهماهه ایرانخودرو برای دوره منتهی به ۳۱ خرداد ۱۴۰۵ نشان میدهد نهتنها نشانی از بهبود وعدهدادهشده دیده نمیشود، بلکه روند زیاندهی شرکت شتاب بیشتری هم گرفته است.
بررسی دقیق اعداد نشان میدهد که رشد فروش ریالی در سال ۱۴۰۴، نه حاصل بهبود بهرهوری، بلکه محصول مستقیم تورم بوده است. تایید این فرضیه را میتوان در رشد ۱۳۶ درصدی زیان خالص در سهماهه اول ۱۴۰۵ دید؛ یعنی هرچه قیمتها بالاتر رفته، زیان شرکت بیشتر شده است.
این تناقض نشان میدهد رشد ریالی فروش عمدتاً محصول تورم و افزایش قیمتهاست، نه بهبود واقعی در کارایی تولید یا کنترل هزینه؛ در حالیکه از نظر تعدادی، رشد فروش شرکت در سال گذشته تنها ۴ درصد بوده است.
زیان ۱۳۶درصدی ایرانخودرو در دوران مدیریت حمید کشاورز
ازسویی دیگر، آمار رشد ۵۷ درصدی فروش ریالی ایرانخودرو در سال ۱۴۰۴ که معمولاً بهعنوان شاخص بهبود عملکرد این خودروساز مطرح میشود، در سهماهه ابتدایی ۱۴۰۵نهتنها به بهبود سودآوری منجر نشده، بلکه با رشد ۱۳۶ درصدی زیان خالص همراه بوده است که نشان می دهد رشد ریالی به دلیل تورم و افزایش قیمتهابوده و نه بهبود تولید یا کنترل هزینه ها.
اما رشد ۱۳۸ درصدی زیان هر سهم نشان میدهد فشار مالی بر سهامداران حتی شدیدتر از رشد زیان کل شرکت است که این دادهها در کنار وعدههای اولیه مدیریت کروز، سوال مهمی را درباره کارایی این کنسرسیوم در نجات ایرانخودرو ایجاد میکند و آن این است که مدیریت فعلی تنها با افزایش قیمتها، قصد داشته تا زمان سقوط را به تاخیر بیندازد.
