صحنه‌ای از یک مراسم رسمی که در ذهن‌ها ماند!

او نوشت:

آتش تقی‌پور را دعوت کردند مراسم بزرگداشت زنده‌یاد علی حاتمی.

تقی‌پور عصا زنان و به سختی آمد تا سالن. نزدیک به دو ساعت نشست؛ و تنها یک بار، مجری مراسم فقط اسمش را آورد.

نه برای سخنرانی دعوت شد، نه تشویق شد، نه برای رونمایی کتاب صدایش کردند، نه برای اهدای نشان و غیره.

دست آخر هم در حالی که هشت‌ده نفر ریخته بودند روی سن و با هدایا و کتاب‌ها عکس می‌گرفتند، دیدم آقای تقی‌پور تنها و بی سر و صدا، قبل از پایان مراسم، از بین جمعیت عبور کرد، دو پا داشت و عصایی هم به کمک، آرام آرام از مراسم خارج شد و رفت که رفت.

فردا روزی که آتش تقی‌‌پور ترکمان کند، همین‌ها برایش مشابه همین مراسم را می‌گیرند و در وصفش پر حرفی می‌کنند که چقدر ما دوستش داشتیم و چقدر برای ما عزیز بود…

این را اینجا به یادگار می‌گذارم از بی‌رحمی هنر، و از بلایی که سر هنرمند می‌آوریم…