
اعلام مبنای محاسبه حداقل حقوق کارکنان دولت در سال ۱۴۰۵ با واکنشهای متنوع مخاطبان همراه شد. بر اساس ابلاغیه سازمان اداری و استخدامی، حداقل حقوق کارکنان مشمول قانون نظام هماهنگ پرداخت باید بر مبنای حقوق مبنا بهعلاوه افزایش سنواتی محاسبه شود و این رقم کمتر از ۲۷ میلیون و ۷۰۷ هزار و ۴۴۳ ریال نباشد. حذف فوقالعاده شغل از این محاسبه نیز یکی از مهمترین بخشهای ابلاغیه جدید است.
اما در بخش نظرات، نخستین واکنشها متوجه خود عنوان «نظام هماهنگ پرداخت» بود. یکی از کاربران با لحنی کنایهآمیز نوشت: «نظام هماهنگ پرداخت؟! شوخی با مزهای بود». کاربر دیگری نیز صریحتر نوشت: «این نظام پرداخت اتفاقا اصلا هماهنگ نیست».
بخشی دیگر از مخاطبان، بحث را به تفاوت دریافتی کارکنان مختلف دولت کشاندند. یکی از کاربران پرسید: «چرا راننده با دیپلم بالای ۱۰۰ میگیره؟» در مقابل، کاربری دیگر با نگاهی متفاوت نوشت: «همین حقوق هم برای کارمندان دولت زیاده». همچنین یک مخاطب با اشاره به تفاوت میان حقوق پایه و مزایا نوشت: «میگن حقوق کارمند 25 بعد مزایاش از حقوقش هم بیشتره».
با این حال، بخش قابل توجهی از کامنتها مستقیماً به معیشت کارکنان و کافی نبودن حقوق برای پوشش هزینههای ماهانه اختصاص داشت. «زندگی با این حقوقها نمیچرخه»، یکی از کوتاهترین اما صریحترین واکنشها بود. کاربر دیگری نوشت: «حقوق به ته ماه اصلا نمی رسه». در همین زمینه، یک مخاطب با اشاره به زمان واریز حقوق و سرعت افزایش هزینهها نوشت: «آن قدر دولت حقوق می دهد که قرانی تا سر برج یا همان سر ماه می رسد ... چون ۲۸ که حقوق می دهد تا ۳۰ یا ۳۱ می رسد و خدایی بیشتر نه.»
یکی از کامنتهای مشخصتر، مربوط به وضعیت کارکنان بیمارستان بود. این کاربر نوشت: «آقا وضعیت حقوق کارمندان بیمارستان و مشخص کنید بنده با ۱۲ سال سابقه رسمی حقوق ۲۰۷۰۰۰۰۰ تومان با ۹ میلیون اجاره خانه فقط چی مونده؟» این نظر، بحث رقم اسمی حقوق را به مسئله هزینه مسکن و فشار مخارج روزمره پیوند میزند.
در ادامه، یکی از مخاطبان با اشاره به شرایط اقتصادی کارکنان نوشت: «کارمندان همه فقیر و همه با اسنپ کار میکنند.» کاربر دیگری نیز با لحنی اعتراضی پرسید: «اونایی که این مبلغ تعیین میکنن حقوق خودشون چقدره؟؟؟» و سپس …













