منطقه خاورمیانه طی روزهای اخیر یکی از پرالتهابترین دوران تاریخ معاصر خود را سپری کرد؛ روزهایی که در آن سایه جنگ تمامعیار بیش از هر زمان دیگری بر سر تاسیسات انرژی و زیرساختهای حیاتی سنگینی میکرد.
به گزارش روز نو، اما در لحظاتی که جهان منتظر آغاز نخستین موج حملات بود، دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، با یک چرخش ناگهانی از لغو فرمان حمله سخن گفت. این تصمیم که به ادعای او تحت تأثیر درخواستهای دیپلماتیک و میانجیگریهای منطقهای اتخاذ شده، اکنون این پرسش اساسی را پیش روی ناظران قرار داده است: آیا ما با یک عقبنشینی تاکتیکی روبهرو هستیم یا ارادهای واقعی برای بازگشت به میز مذاکره شکل گرفته است؟ در حالی که منابع میانجی در پاکستان و قطر از «خوشبینی محتاطانه» سخن میگویند، در داخل ایران نیز فشار تحلیلگران برای استفاده از این «فرصت طلایی» پیش از آنکه امتیازات راهبردی نظیر کنترل بر تنگه هرمز کارکرد خود را از دست بدهند، افزایش یافته است.
روایت ترامپ؛ از تهدید به نابودی تا ادعای تفاهم
همه چیز از پیامهای جنجالی دونالد ترامپ در شبکه اجتماعی «تروث سوشال» آغاز شد. او که پیشتر از آمادگی نظامی بیسابقه ارتش آمریکا سخن گفته بود، به ناگاه اعلام کرد که به درخواست ایران و شماری از کشورهای خاورمیانه با لغو حمله آمریکا و اسرائیل به ایران موافقت کرده است. ترامپ در این پیام نوشت: «ایران و برخی کشورهای خاورمیانه که با تهران در تماس بودهاند، بر سر چارچوب یک توافق به تفاهم رسیده و از آمریکا خواستهاند از انجام حملات جدید خودداری کند.»
او با لحنی که آمیختهای از تهدید و دیپلماسی بود، تاکید کرد که این توافق شامل «بازگشایی کامل تنگه هرمز» و «پایان کامل تهدید هستهای ایران» است. ترامپ در پایان افزود: «بر اساس این درخواست و به سود جهان و بقای ایران، با این شرط که توافق به سرعت نهایی شود، پذیرفتم حملات را متوقف کنم. اسرائیل نیز در این زمینه با موضع آمریکا همسو است.»
ادعای ترامپ مبنی بر اینکه تهدیدهای او باعث عقبنشینی ایران شده، با واقعیتهای زمانی همخوانی ندارد. در واقع، این فشارهای بینالمللی و بنبست نظامی واشنگتن بود که ترامپ را وادار به عقبنشینی کرد. اکنون زمان آن است که دستگاه دیپلماسی با هوشمندی، این عقبنشینی …
