روزنامه توسعه ایرانی: در اتمسفر سیاسی ایران، برخی چهرهها گویی با «جنجال» و «تجدیدنظرطلبی» پیوندی ناگسستنی دارند. محسن رضایی میرقائد، فرمانده اسبق سپاه پاسداران، دبیر پیشین مجمع تشخیص مصلحت نظام و معاون مستعفی اقتصادی دولت سیزدهم، مصداق بارز این مدعاست. او که در دو دهه اخیر تمام توان خود را به کار بست تا با پوشیدن کت و شلوار و اخذ مدرک دکترای اقتصاد، چهرهای تکنوکرات، برنامهمحور و میانهرو از خود به نمایش بگذارد، این روزها بار دیگر به پیله قدیمی خود بازگشته است.
تضاد آشکار میان تهدیدهای نظامی رضایی درباره انسداد تنگه هرمز با تلاشهای جاری دستگاه دیپلماسی و توافقات اخیر با عمان، نشاندهنده یک «گسست خطرناک» در بدنه تصمیمگیری است که میتواند سایه جنگ را دوباره بر کشور سنگین کند. ژنرالی که زمانی با توجیه شکستهای جنگ با عنوان «عملیات فریب»، هزینههای استراتژیک بسیاری به بار آورد، امروز نیز با نادیده گرفتن حقوق بینالملل در حال تجویز نسخههایی است که نتیجهای جز انزوای بیشتر و فشار مضاعف بر اقتصاد جنگزده ایران نخواهد داشت شایعهای که از «فارس» جوشید
روزهای میانی مردادماه، فضای رسانهای کشور شاهد یک زلزله خبری بود که کانون آن خبرگزاری فارس و موضوع آن، جابهجایی در حساسترین کرسی امنیتی کشور بود. خبرگزاری فارس ۱۶ مرداد در گزارشی مدعی شد که محمدباقر ذوالقدر از سمت خود استعفا داده و محسن رضایی به عنوان دبیر جدید شورای عالی امنیت ملی منصوب شده است. در نهایت، خبرگزاری فارس ناچار به عقبنشینی شد و در توضیحی نوشت: «به تازگی مطلبی با عنوان انتصاب محسن رضایی به سمت دبیری شعام به نقل از خبرگزاری فارس در حال انتشار است. این درحالی است که خبرنگاران خبرگزاری فارس تاکنون چنین مطلبی را منتشر نکردهاند و مطلب منتشر شده از سوی کاربران این خبرگزاری بوده است.»
فارس در ادامه توضیح داد که پلتفرم تعاملی این رسانه به کاربران اجازه تولید محتوا میدهد و برخی رسانهها این مطالب را به عنوان خبر رسمی بازنشر دادهاند. با این حال، ناظران سیاسی معتقدند انتشار چنین خبر حساسی در یک رسانه رسمی، حتی در بخش تعاملی، نمیتواند تصادفی باشد. به نظر میرسد جریانی در پی «تست کردن» واکنش افکار عمومی و ساختار قدرت نسبت به بازگشت رضایی به مدار اول امنیتی کشور بوده است؛ جریانی که پیوندهای …
