«به نظر میرسد احتمال وقوع دور سوم این جنگ احمقانه بیش از پیش افزایش یافته است»، این جمله کوتاه تریتا پارسی، تحلیلگر ایرانی-آمریکایی و معاون اجرایی موسسه کوئینسی، در شرایطی منتشر شده که ظاهرا دونالد ترامپ فعلا گزینهای متفاوت از آغاز دوباره یک جنگ تمامعیار را انتخاب کرده؛ گزینه مورد نظر فعلا که تشدید محاصره اقتصادی ایران است.
به گزارش روز نو، اما شاید همین تناقض، نیز مهمترین ویژگی وضعیت کنونی باشد. آمریکا برای آن که دوباره وارد یک جنگ پرهزینه نشود، فشار اقتصادی و محاصره دریایی را افزایش داده، در حالی که تهران نشان میدهد برای شکستن همین فشار آماده استفاده از مهمترین اهرم خود، یعنی تنگه هرمز است.
به این ترتیب، ابزاری که قرار بود جایگزین جنگ شود، حالا شاید خود میتواند به یکی از مسیرهای بازگشت به جنگ تبدیل شود. اما پرسش اکنون فقط این نیست که آیا دور سوم درگیری آغاز خواهد شد یا نه؛ بلکه شاید پرسش مهمتر این است که در شرایط کنونی کدام خطر برای ایران جدیتر است، ادامه محاصرهای که میتواند اقتصاد کشور را فرسودهتر کند یا برخورد نظامی دیگری که ممکن است از دل همین محاصره و مناقشه هرمز بیرون بیاید؟
جنگی که فعلا اقتصادی شده است
اکنون، اما نشانههای موجود میگویند واشنگتن دستکم در شرایط فعلی، فشار اقتصادی را بر بازگشت فوری به جنگ تمامعیار ترجیح میدهد. چنان که والاستریت ژورنال وضعیت کنونی را نبردی توصیف کرده که در آن ایران و آمریکا منتظرند ببینند کدام طرف زیر فشار اقتصادی زودتر عقب مینشیند. دولت ترامپ محاصره دریایی را در کنار تحریمهای تازه به مهمترین ابزار فشار بر تهران تبدیل کرده و ایران نیز روی هرمز به عنوان اهرم متقابل حساب باز کرده است.
حتی جیدی ونس، معاون رئیسجمهوری آمریکا، اولویتهای واشنگتن را به شکلی کمسابقه بیان کرد و پایین نگه داشتن قیمت نفت و بنزین برای آمریکاییها را «هدف شماره یک» دولت در مناقشه ایران خواند و جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای را هدف دیگر دانست. این اظهارات در شرایطی مطرح شده که افزایش قیمت بنزین به مسالهای داخلی برای دولت ترامپ در آستانه انتخابات میاندورهای تبدیل شده است؛ بنابراین هرمز اکنون فقط مسالهای مربوط به سیاست خارجی آمریکا نیست و قیمت نفت، بنزین و هزینهای که خانوار آمریکایی میپردازد، …
