فال گرفتن از آثار ادبی، از باورهای کهن این مرز و بوم است. در گذر زمان ساکنان این خاک به ادیبانی که گمان میبردند بهرهای از کلام حق دارند رجوع میشد. با این حال، اما در گذر زمان تنها تفال به حافظ در فرهنگ عامیانه ما باقی مانده است.
عاشق روی جوانی خوش نوخاستهام
وز خدا دولت این غم به دعا خواستهام
عاشق و رند و نظربازم و میگویم فاش
تا بدانی که به چندین هنر آراستهام
شرمم از خرقه آلوده خود میآید
که بر او وصله به صد شعبده پیراستهام
خوش بسوز از غمشای شمع که اینک من نیز
هم بدین کار کمربسته و برخاستهام
با چنین حیرتم از دست بشد صرفه کار
در غم افزودهام آنچ از دل و جان کاستهام
همچو حافظ به خرابات روم جامه قبا
بو که در بر کشد آن دلبر نوخاستهام
شرح لغت: نوخاسته: نوجوان، نورسیده، تازه پا به میدان اجتماع نهاده تفسیر عرفانی:
۱- حضرت حافظ در بیتهای دوم و چهارم میفرماید:
* من عاشق و مشتاق دیدار زیبارویان هستم و کارهای خود را آشکارا میگویم تا بدانی که به این همه هنر و فن و علم آراسته میباشم.
*ای شمع از عشق جانان خوب بسوز که اکنون من هم کمر بسته و آماده سوختن شده ام.حال خود باید نیت خود را تفسیر نمایید.
۲- از خداوند درخواستی دارید. مدتی است که تقاضا میکنید، ولی برآورده نمیشود، علتش عدم اخلاص شما میباشد. از طرفی پدر و مادر یا یکی از عزیزان را ناراحت کرده اید در حالی که دعای آنها مستجاب میشود. پس فوری از آنان دلجویی کنید.
۳- از زندگی نسبتاً خوبی برخوردارید، ولی لجاجت و یکدندگی شما موجب دلسردی و بی مهری گردیده است. فوراً در اخلاق خود تجدید نظر کنید و دل اطرافیان و خانواده خود را به دست آورید تا دعای شما مستجاب گردد. تعبیر غزل:
عشق ورزی و محبت به دیگران هنری ارزنده است که تو از آن برخورداری. دست خالی و ضعف مالی برای انسانی، چون تو عیب محسوب نخواهد شد و تو نباید از این بابت ناراحت و شرمنده باشی. آنچه شما لازم داری کمی تعقل و شکیبایی است. نظام امور را به دست بگیر و با تسلط به موقعیت خود گام به گام پیش برو که کامیابی با توست.
