آمریکا چهار دهه پیش و در جریان جنگ ایران و عراق، با اسکورت نفتکشها توانست مسیر خلیج فارس را باز نگه دارد، اما تکرار آن نسخه در هرمز امروز بسیار پرهزینهتر است؛ شش تفاوت، از موقعیت ایران در این آبراهه تا چالشهای ناوگان آمریکا، معادله را کاملا تغییر دادهاند.
به گزارش روز نو چرا آمریکا برای باز نگهداشتن تنگه هرمز دوباره سراغ همان روشی نمیرود که حدود ۴۰ سال پیش در «جنگ نفتکشها» آزموده بود؟ جیمز هولمز در تحلیلی برای نشنالاینترست، پاسخ را نه در یک عامل، بلکه در شش تغییر بزرگ میبیند؛ تغییرهایی که از سیاست و راهبرد شروع میشوند و به تعداد کشتیها، مینروبی، محدودیتهای صنعت کشتیسازی و حتی فرهنگ سازمانی نیروی دریایی آمریکا میرسند.
در دهه ۱۹۸۰، جنگ ایران و عراق به خلیج فارس کشیده شد. دو طرف زیرساختهای نفتی و نفتکشها را هدف میگرفتند و کشتیهای کویتی نیز در معرض حملات ایران قرار گرفتند. دولت رونالد ریگان رئیسجمهور وقت ایالات متحده، برای حفاظت از آنها، نفتکشهای کویتی را تحت پرچم آمریکا ثبت کرد تا نیروی دریایی بتواند از نظر حقوقی اسکورتشان کند. …
