در بخشی از گزارش خود با عنوان؛ «وزیر برکنارشده دولت رئیسی چگونه به یکی از منتقدان دولت چهاردهم تبدیل شد؟ / عبدالملکی همچنان در میدان است» نوشت:
عبدالملکی بعد از سیدرضا فاطمیامین، وزیر صمت دولت سیزدهم، یکی دیگر از وزیرانی بود که در دوران وزارتش، بیشترین تذکر و انتقاد نمایندگان مجلس یازدهم را از آن خود کرده بود. چنانچه اولین طرح استیضاح نیز به نام او ثبت شده بود؛ استیضاحی که به دلیل استعفای عبدالملکی در ۲۴ خردادماه به سرانجام نرسید. هرچند که او در یک صبح بهاری، توئیتی خبر استعفایش از وزارت کار را مخابره کرد، اما برخیها بر این باورند که او پیشتر توسط ابراهیم رئیسی از سمتش عزل شده و استعفا ظاهر محترمانهای برای خداحافظیاش از دولت بوده است. ادعایی که در کنار استعفای پرشمار مقامات دولت سیزدهم، رنگوبوی واقعیت به خود گرفته است.
اما خداحافظی او با وزارت کار، پایان همکاریاش با دولت سیزدهم نشد و او سپس با حکم احسان خاندوزی، دبیر شورای عالی مناطق آزاد شد. سمتی که پیشتر در اختیار سعید محمد بود و ابراهیم رئیسی هم حکم نمایندگی رئیسجمهور در شورای عالی مناطق آزاد را به نام او امضا کرد. حضور این وزیر سابق کار در این سمت هم حواشی خودش را به همراه داشت.
از سوی دیگر، با وجود اینکه چند ماهی از حضور او در دبیری شورای عالی مناطق آزاد میگذرد نیز با حواشی روبهرو شده است. او در اول اسفندماه سال ۱۴۰۱ گفت: «مردم اقتصاد مقاومتی را مساوی با گرسنگی میدانند در صورتی که نمیدانند سیاستهای اقتصاد مقاومتی اجرا نمیشود.» این جمله هم با واکنشهایی همراه بود.
آنچنان که وحید شقاقی شهری، کارشناس مسائل اقتصادی، در نقد عبدالملکی به روزنامه آرمان ملی گفته بود: «عملکرد او در قامت وزیر کار باعث اعتراضات بازنشستگان شد، او در ابتدای وزارتش وعدههایی که غیرعملی بودند را مطرح کرده بود که همین موضوع نیز هزینه زیادی را برای دولت تراشید، از سویی تصمیمات وی که بدون آیندهنگری و مشورت گرفته شده است بسیار برای کشور پرهزینه بودند.» تریبونها علیه دولت چهاردهم
در پی درگذشت ناگهانی ابراهیم رئیسی و پایان دولت سیزدهم، تصور میشد که عبدالملکی که در زمان حضورش در دولت، نتوانست قدمی در بهبود اقتصاد …
