همشهری آنلاین: امروزه نام فرمانیه در ذهن تهرانیها با تصویری از برجهای مدرن، خیابانهای گرانقیمت و زندگی لوکس شهری گره خورده است. اما یک قاب عکس تاریخی که به تازگی منتشر شده، پرده از چهرهای چنان متفاوت برمیدارد که باور آن دشوار است؛ تصویری که ما را به ۹ دهه قبل، به سال ۱۳۱۴ شمسی، میبرد.
در این منظره سیاه و سفید، هیچ اثری از ساختمانهای بتنی و شلوغی پایتخت نیست. به جای آن، چشماندازی وسیع از تپههای خاکی، زمینهای کشاورزی و باغهای پراکنده خودنمایی میکند. کودکی پابرهنه در میان کشتزار ایستاده و به دوردست خیره شده است؛ دوردستی که هنوز با خطوط تیز آسمانخراشها بریده نشده و افق در آرامشی عمیق و روستایی نفس میکشد.
این عکس، بیش از یک سند تاریخی، یک کپسول زمان است. این قاب، فرمانیه را نه به عنوان یک منطقه اعیاننشین، بلکه به عنوان بخشی از طبیعت بکر شمیرانات به تصویر میکشد؛ زمانی که ارزش زمین نه با متراژ و قیمت، که با حاصلخیزی و محصولش سنجیده میشد. این تصویر به ما یادآوری میکند که زیر پوست این کلانشهر پرتراکم، سرزمینی زنده و سبز جریان داشته که در گذر زمان، جای خود را به توسعه شهری داده است؛ روایتی بصری از تحول شگرف تهران و چهرهای فراموششده از منطقهای که امروز یکی از نمادهای اصلی پایتخت مدرن به شمار میرود.
