با اعلام این خبر به قاضی ویژه قتل عمد، بی درنگ تحقیقات جنایی با حضور میدانی قاضی دکتر صادق صفری درصحنه جنایت آغاز و مشخص شد جسد زن جوان که «پروین-ن» نام داشت، زیر پتو قرار دارد و ضربه ای با چاقو به شکم وی وارد آمده است.
ادامه بررسی های مقام قضایی نشان داد: زن جوان با همسرش دچار اختلاف شده بودند و اکنون همسر وی از مشهد گریخته و به تماس هایش نیز پاسخ نمی دهد.
طولی نکشید که قاضی شعبه ۲۵۵ دادسرای عمومی و انقلاب مشهد دستور دستگیری «محمدعلی-ن» را صادر کرد و بدین ترتیب گروه رصدهای اطلاعاتی پلیس آگاهی با نظارت مستقیم سرهنگ جواد بیگی (رئیس پلیس آگاهی) وارد عمل شدند.
در ادامه بررسی های جنایی، دوربین های مداربسته و ترافیکی مورد بازبینی قرار گرفت تا این که فیلم هایی از فرار خونسردانه متهم به همسرکشی به دست آمد که با پوشش سنتی و محلی از منزل مسکونی خود خارج و به سوی خیابان توس ۶۵ به صورت پیاده حرکت می کند.
در همین حال جلسات تحلیلی و کارشناسی جرم با راهنمایی های قاضی ویژه قتل عمد،زیرنظرسرهنگ ولی نجفی (رئیس دایره قتل عمد آگاهی) برگزار شد و بدین ترتیب دامنه رصدهای اطلاعاتی با به کارگیری منابع و مخبران در حالی به استان سیستان و بلوچستان کشید که پلیس توان تجهیزاتی و فن آوری های نوین را نیز به کار گرفت.
با گسترش چتر اطلاعاتی بالاخره مخفیگاه وی در خیابان مصطفی خمینی شناسایی شد و با هماهنگی های قضایی از سوی قاضی دکتر صفری، عملیات غافلگیرانه در دستورکار نیروهای جنایی آگاهی قرار گرفت. از سوی دیگر بررسی های دقیق حکایت ازآن داشت که متهم به قتل در مدت ۹ ماه فرار و زندگی مخفیانه، تغییر چهره عجیبی پیدا کرده و حتی موهایش جوگندمی شده است.
بنابر این گزارش، با تکمیل اطلاعات و محاصره نامحسوس مخفیگاه متهم فراری که با همکاری صمیمانه نیروهای پلیس آگاهی زاهدان صورت گرفت، عملیات به سرپرستی سرگرد شکیبا (افسر پرونده) آغاز و عامل این جنایت دستگیر شد.
با انتقال متهم مذکور به مشهد بازجویی های تخصصی درحالی ادامه یافت که «محمدعلی-ن» (متهم به قتل) ادعاکرد: همسرش را با انگیزه سوءظن به خیانت به قتل رسانده است.
وی درباره جزئیات جنایت خود گفت: آن روز به دلیل سوءظنی که داشتم با همسرم به مشاجره پرداختم ولی در میان جروبحث های خانوادگی ناگهان خشمی عجیب سراسر وجودم را فراگرفت. در همان حالت عصبانیت چاقو را برداشتم و به شکم او فرو کردم. بعد هم او را روی زمین انداختم و گلویش را آنقدر فشار دادم که بی حرکت شد. سپس شیشه آب را از یخچال منزل برداشتم و یک لیوان آب نوشیدم بعد هم شیشه آب را بالای سر جسد «پروین» گذاشتم و یک پتوی مسافرتی قهوه ای رنگ را روی پیکرش انداختم.
حدود ۲ ساعت بالای سرجسد همسرم نشستم و به فکر فرو رفتم ولی دیگر کاری از دستم ساخته نبود . به همین خاطر از خانه خارج شدم و به زاهدان گریختم تا این که کارآگاهان به سراغم آمدند.
بررسی های بیشتر در این باره با دستورهای ویژه قاضی شعبه ۲۵۵ دادسرای عمومی و انقلاب آغاز شده است.
