برای پاسخ به این سؤال، ابتدا باید بدانیم موهای حسی دقیقاً چه هستند. این موها که با نام علمی «ویبریسا» (Vibrissae) شناخته میشوند، نوعی موی خاص هستند که نسبت به موهای معمولی بدن، سفتتر و چندین برابر ضخیمتر هستند. اگرچه خود موهای حسی فاقد عصباند، ریشه آنها در ساختارهای ویژهای قرار گرفته که سرشار از پایانههای عصبی است؛ به همین دلیل، این موها حساسیت بسیار بالایی دارند.
«رابین گرنت»، زیستشناس حسی در دانشگاه منچستر متروپولیتن بریتانیا، میگوید حساسیت موهای حسی صورت گربه تقریباً با حساسیت نوک انگشتان انسان قابل مقایسه است.
موهای حسی صورت چه کاری انجام میدهند؟
بلندترین موهای حسی گربه در دو طرف بینی قرار دارند و به آنها ویبریساهای پوزهای گفته میشود. تعداد این موها در گربهها متفاوت است، اما بهطور میانگین در هر طرف پوزه ۱۲ عدد از آنها وجود دارد که در چهار ردیف قرار گرفتهاند.
موهای حسی صورت به گربهها کمک میکنند زمانی که نور کم است یا دید آنها محدود شده، محیط اطراف خود را بهتر درک کنند. اگرچه گربهها در دیدن اجسام دور مهارت خوبی دارند، اما نمیتوانند روی اشیایی که در فاصله کمتر از حدود ۲۵ سانتیمتری چشمشان قرار دارند، بهخوبی تمرکز کنند. «جاناتان لوسوس»، زیستشناس تکاملی دانشگاه واشنگتن، میگوید گربهها برای تشخیص موقعیت اشیای نزدیک به موهای حسی خود متکی هستند.
گربهها علاوه بر این موها، بالای هر چشم نیز دستهای از موهای حسی دارند که ویبریساهای فوقچشمی نامیده میشوند. این موها از چشمها محافظت میکنند و در صورت برخورد یا نزدیک شدن چیزی به آنها، میتوانند واکنش پلکزدن را تحریک کنند. گربهها همچنین روی چانه و در دو طرف سر، در فاصله میان گوش و چانه، موهای حسی دیگری دارند که به آنها کمک میکنند فضای اطراف خود را بهتر تشخیص دهند.
گربهها روی پشت هر یک از پاهای جلویی خود نیز دستهای شامل چهار تا شش موی حسی دارند که طول هرکدام حدود دو تا سه سانتیمتر است. این موها در علم «ویبریساهای کارپال» (Carpal vibrissae) نامیده میشوند.
واژه «کارپال» به استخوانهایی اشاره دارد که در انسان در ناحیه مچ دست قرار گرفتهاند. البته محل این استخوانها در گربهها دقیقاً مشابه انسان نیست. گربهها در واقع هنگام راه رفتن روی انگشتان خود …
