آرش رئیسی نژاد، پژوهشگر مهمان مدرسه اقتصادی لندن و عضو سابق هیئت علمی روابط بینالملل دانشگاه تهران در کانال تلگرامی خود نوشت:
اسکات بسنت، وزیر خرانهداری ایالات متحده آمریکا، گفته است که: «تنگه هرمز دیگر هرگز به وضعیت سابق خود باز نخواهد گشت، زیرا ایرانیها از آن به عنوان یک گلوگاه استفاده کردهاند، یا تلاش کردهاند از آن به همین منظور استفاده کنند.
آنچه در ۲ سال آینده شاهد خواهیم بود، این است که تنگه هرمز از اهمیتش کم خواهد شد. این تنگه به یک آبراه معمولی تبدیل خواهد شد و من معتقدم که بیش از ۵۰ یا ۷۰ درصد از انرژی که در حال حاضر از طریق این تنگه منتقل میشود، از طریق خطوط لوله زیرزمینی منتقل خواهد شد.»
کاهش اهمیت تنگه هرمز و فعال شدن کریدورهای زمینی انرژی، یکشبه اتفاق نمیافتد و زمان میبرد. ایجاد خطوط لوله، زیرساختهای انتقال انرژی و مسیرهای جایگزین، نیازمند سرمایهگذاری، هماهنگی سیاسی و زمان است. به بیان دیگر، در زمانه کنونی کریدورهای جدید ظرفیت کمی دارند، گران و زمانبر هستند و نیازمند ثبات منطقهای است.
با این حال، این دگرگونی رخ خواهد داد، ولو به آهستگی! جایگزینی کامل تنگه هرمز بس دشوار است ولی بخشی از وابستگی بدان کاهش خواهد یافت.
همانگونه که سالها پیش و بهصورت مرتب اشاره کردهام، منطقه خاورمیانه بهطور فزایندهای تحت تأثیر ابتکارات کریدوری و شبکههای اتصال منطقهای قرار خواهد گرفت. این روند اکنون روزبهروز پررنگتر میشود و رقابتها و جنگهای منطقهای نیز با چنین ابتکاراتی درهمتنیده خواهند شد!
