سردار ذوالقدر رفته و سرلشگر محسن رضایی جانشینش شده است. این که دقیقا چه اتفاقاتی در جریان است را به این راحتیها نمیشود فهمید، منتهی از لابهلای اظهارنظرها و به قولی از میان سطور، شاید بشود چیزهایی را متوجه شد. یک؛ رضایی این بار در قامت یک میانهرو است؟
برخی منابع و برخی گروهها جانشینی سرلشگر رضایی را در جهت میانهرویی میدانند، این گروهها تفسیرشان بر این است که میل قالیباف به سرلشگر رضایی بوده و سردار ذوالقدر درباره مسائلی مثل تنگه هرمز انعطاف موردنظر عراقچی و قالیباف را نداشته، پس آن رفته و این آمده است. علی قلهکی دیشب چیزی نوشت که قابل تامل است، از سرلشگر رضایی تمجید کرد و نوشت که تمام اتفاقات این روزها را پیشبینی کرده بود. قلهکی در پازل سیاسی موجود در ایران نزدیک به قالیباف است. تمجید او، یعنی یک جریان قدرتمند رسانهای فعال است، سوژه کیست؟ مشخص است. دو؛ خرازی و رجانیوز در اینباره چطور فکر میکنند؟
باقر خرازی که در همان صحبتهای چند روز قبلش گفته بود که چنین اتفاقی میافتد، لحن و موضعش از سر رضایت نبود، از نارضایتی امثال باقر خرازی احتمالا آن نقش جدید سرلشگر رضایی را میشود جدی گرفت؛ او واقعا در مسیر اعتدال است! پس باقر خرازی قاعدتا ناراضی است. از آن طرف مثلا رجانیوز به عنوان یک رسانه نزدیک به تندروها دیروز یادداشتی نوشت که کمی سردرگمی جریان نامبرده را فاش میکند. اصل حرف این بود که قالیباف و عراقچی صداقت نداشتهاند و این جابهجایی نشان میدهد که مذاکرات پاکستان با هماهنگی رهبری نبوده است. این یعنی چی؟ یعنی …
