به گزارش خبرفوری، این جنبش در ایران فراتر از یک هشتگ ساده، به بستری برای بازخوانی مرزهای قدرت، رضایت و فرهنگ در روابط میان هنرمندان و مخاطبان بدل شد. در این میان، پرونده اتهامات جنسی علیه محسن نامجو، خواننده و آهنگساز سرشناس، یکی از پیچیدهترین و پربحثترین نمونههایی شد که نه تنها یک چهره هنری، بلکه کل ساختار تعاملات اجتماعی را به چالش کشید.
آغاز یک جریان: از توییتر تا دادگاه افکار عمومی
جرقه این ماجرا در شهریور ۱۳۹۹ زده شد؛ زمانی که کاربری ناشناس با نام مستعار «ماهی» در توییتر، روایتی از یک حادثه در کالیفرنیا (حدود سال ۲۰۱۳) را منتشر کرد. او مدعی شد که نامجو پس از یک برنامه موسیقی، با سوءاستفاده از شرایط او ( احتمالا مستی)، اقدام به تعرض جنسی کرده است.
بیشتر بخوانید:
واکنشها به پیام محسن نامجو به همسرش | آیا او به همسرش نگفته بود به ایران میرود؟ | نامجو یک هفته پیش بازگشت ناپدید شده بود!
ماجرای بازگشت غیرمنتظره محسن نامجو؛ «عادیسازی» یا غم غربت؟ | معین، عطاالله مهاجرانی و سروش؛ چه کسانی در صف بازگشتند؟
تنها صدایی که از سهراب سپهری باقی مانده است | سهراب در این فایل از چه حرف میزند؟ | ببینید
این روایت که بلافاصله با موجی از بازتابها همراه شد، نخستین شکاف را در تصویر عمومی نامجو ایجاد کرد. واکنش اولیه این خواننده، انکار قاطعانه و تهدید به شکایت بود؛ او این اتهامات را «شایعه» و «تسویهحساب شخصی» خواند و تأکید کرد که هیچ نهاد قانونی تاکنون علیه او پروندهای باز نکرده است.
افزایش روایتها و عذرخواهی نامجو
هفت ماه بعد، در فروردین ۱۴۰۰، ورق برگشت. روایتهای پراکنده با ورود چهرههای شناختهشدهای چون لونا شاد (مجری تلویزیونی)، پانیدا و بشرا دستورنژاد در کلابهاوس، ابعاد تازه و مستندتری یافت. این بار فشار … …
