در ۱۴ اوت ۱۹۹۴ [۲۳ مرداد ۱۳۷۳]، مأموران اطلاعاتی فرانسه، ایلیچ رامیرز سانچز، تروریست مشهور به «کارلوس شغال» را در خارطوم سودان دستگیر کردند.
از آنجا که هیچ معاهده استرداد مجرمینی با سودان وجود نداشت، مأموران فرانسوی کارلوس را بیهوش کرده و ربودند. دولت سودان با ادعای اینکه در این دستگیری همکاری کرده است، از ایالات متحده خواست نام این کشور را از فهرست کشورهای حامی تروریسم حذف کند.
سانچز که با «جبهه مردمی برای آزادی فلسطین»، «سازمان مبارزه مسلحانه اعراب» و «ارتش سرخ ژاپن» مرتبط بود، به طور گسترده عامل حملات تروریستی متعددی بین سالهای ۱۹۷۳ تا ۱۹۹۲ شناخته میشد.
در سال ۱۹۷۴، او سفیر فرانسه و ۱۰ نفر دیگر را در لاهه به گروگان گرفت و خواستار آزادی یوتاکا فورویا از ارتش سرخ ژاپن توسط مقامات فرانسوی شد.
در ۲۷ ژوئن ۱۹۷۵ [۶ تیر ۱۳۵۴]، مأموران پلیس فرانسه سعی کردند سانچز را در آپارتمانی در پاریس دستگیر کنند، اما او در درگیری مسلحانهای که پیش آمد، دو مأمور را کشت و گریخت. در ژوئن ۱۹۹۲، سانچز به دلیل این قتلها بهطور غیابی محاکمه و محکوم شد.
در ۲۱ دسامبر ۱۹۷۵ [۳۰ آذر ۱۳۵۴]، سانچز و گروهی از مردانش، ۷۰ مقام اوپک را در کنفرانسی در وین به گروگان گرفتند.
آنها با مبلغی بین ۲۵ تا ۵۰ میلیون دلار به عنوان باج، موفق به فرار شدند، اما پیش از آن سه گروگان را به قتل رساندند. سانچز در مصاحبهای با مجله عربی «الوطن العربی» مسئولیت این جنایات را پذیرفت.
در محاکمه بعدی که منجر به زندانی شدن او شد، ژاک ورژس وکالت سانچز را برعهده داشت؛ کسی که گفته میشد در سازماندهی حمله موشکی نافرجام به یک نیروگاه هستهای فرانسه در سال ۱۹۸۲ دست داشته است. ورژس همچنین متهم بود که نامهای تهدیدآمیز از طرف سانچز به مقامات فرانسوی ارسال کرده تا دوستدختر (و احتمالاً همسر) سانچز، تروریست آلمانی ماگدالنا کوپ، آزاد شود. او این اتهامات را بهشدت تکذیب کرد.
