آرش فراز با اشاره به پدیده فرار بیمهای و اعلام نشدن دستمزد واقعی برخی کارگران در فهرستهای بیمه، اظهار کرد: در برخی موارد، کارگر و کارفرما برای اینکه دریافتی کارگر در زمان اشتغال بیشتر باشد، توافق میکنند که دستمزد کمتری در فهرست بیمه درج شود؛ در نتیجه، حق بیمه کمتری نیز پرداخت میشود. این در حالی است که چنین اقدامی در بلندمدت میتواند بر حقوق و مستمری کارگر اثر بگذارد. وی افزود: بخشی از این مسئله به این موضوع بازمیگردد که کارگر ممکن است منافع کوتاهمدت ناشی از دریافت مزد بیشتر را به آثار بلندمدت سابقه بیمهای خود ترجیح دهد. بنابراین لازم است این موضوع برای کارگران تبیین شود که صندوق تامین اجتماعی، صندوقی مشاع و متعلق به خود بیمهشدگان است و میزان دستمزد ثبتشده و حق بیمه پرداختی، در آینده بر میزان تعهدات و مستمری آنان اثر خواهد داشت. در کنار فرهنگسازی، برای کاهش این انگیزه باید سازوکار قانونی محاسبه مستمری نیز اصلاح شود؛ به این معنا که میزان مستمری صرفا به دستمزد ثبتشده در سالهای پایانی بیمهپردازی وابسته نباشد و سوابق بیمهای فرد در طول دوره اشتغال نیز در تعیین مستمری او مورد توجه قرار گیرد.
این وکیل حوزه کار گفت: این موضوع در قالب لایحه مطرح شده و فعالان این حوزه نیز در حال بررسی آن هستند. اگر قرار باشد مبنای محاسبه مستمری به کل دوره بیمهپردازی مرتبط شود، کارگر نیز انگیزه بیشتری خواهد داشت که دستمزد واقعی او در سوابق بیمهای ثبت شود؛ چراکه حق بیمهای که در طول دوران اشتغال پرداخت میشود، مستقیما با حقوق و مستمری آینده او ارتباط پیدا میکند.
وی با اشاره به ناترازی سازمان تامین اجتماعی، اظهار کرد: سازمان تامین اجتماعی با ناترازی جدی مواجه است و طبیعتا باید برای اصلاح رویهها و تامین منابع پایدار اقدام کند، اما اصلاحات نباید به قیمت تضییع حقوق مکتسبه نیروی کار انجام … …
