روزنامه کیهان نوشت: جنگ ترکیبی و همهجانبه دشمن آمریکایی-صهیونیستی علیه ملت ایران وارد فاز نوینی شده است. دشمن پس از مواجهه با دیوار سخت مقاومت ملی و شکست فاحش محاسباتی در میدان نظامی، بار دیگر به نسخه نخنما و تکراری «فشار حداکثری» و «تحریم» روی آورده است. در چنین شرایط حساس و خطیری، انتظاری که از مسئولان اجرائی کشور میرود، شجاعت در تصمیمگیری، پمپاژ امید به جامعه و ایستادگی شجاعانه در برابر جنگ روانی اتاقفکر واشنگتن و تلآویو است؛ نه حرف مایوسکننده و سیگنال «ضعف» فرستادن به دشمن! «پول نداریم»، «هزینهها چندبرابر شده»، «نفت نمیتوانیم بفروشیم» و «توقع ایجاد نکنیم»؛ اینها نه لافهای رسانههای خارجی، بلکه کلیدواژههای پرتکراری است که متاسفانه این روزها از زبان برخی مسئولان شنیده میشود. سؤال شفاف مردم این است: اگر در میدان نبرد نظامی پشت دشمن را به خاک مالیدهایم، چرا در خط مقدم مدیریت اجرائی، آدرس «بنبست» و «نداری» به جامعه میدهید؟ اگر قدرتی برای ترمیم زخمهای معیشتی ندارید، حداقل روی زخم مردم نمک نپاشید! نکته تأملبرانگیز اینجاست …
